2017, സെപ്റ്റംബർ 16, ശനിയാഴ്‌ച

അഞ്ചാം വിവാഹവാർഷികം

കഴിഞ്ഞ തവണ പകച്ചു പോയവര്‍, പക്ഷെ ആ ഒഴിഞ്ഞ കസേരയില്‍ ഇരിക്കാനുള്ള ആളെ തീരുമാനിച്ചു. എല്ലാം ശരിയായി നടന്നാല്‍ പുതിയ  ആള്‍ ജനുവരി 25നു പുറത്തുവരും. ഇത് കഴിഞ്ഞ തവണ നിറുത്തിയ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഒരു ഇപ്പോള്‍ ഒരു തുടര്‍ച്ച ആയില്ലേ. പണ്ട് മനോരമയില്‍ നോവല്‍ വായിക്കുന്നതുപോലെയാണല്ലോ മുന്‍പ് നിറുത്തിയത്.

ബാക്കി എഴുതുന്നതിനു മുന്‍പ് സന്തോഷകരമായ ഒരു കൊല്ലം തന്നതിനു നന്ദി നന്ദി നന്ദി. ധന്യയോടും ബാക്കി എല്ലാവരോടും. ജോഹനും ഇരിക്കട്ടെ. അവന്‍ വലുതായി വരുമ്പോള്‍ അവന്‍ എത്ര ഡീസന്റ് ആയിരുന്നു എന്ന് അവന്‍ അറിയേണ്ടേ. കാരണം നമ്മള്‍ സാധാരണ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന കുറുമ്പുകള്‍ ഒന്നും ആശാന്‍ കാട്ടാറില്ല. എവിടെയെങ്കിലും ശ്രദ്ധയില്ലാതെ വലിഞ്ഞു കയറി വീഴുകയോ അതുപോലെ എന്തെങ്കിലും നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാറില്ല. അതുപോലെ അത് വേണം ഇത് വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു വാശി പിടിക്കാറും ഇല്ല. കടയില്‍ കൊണ്ടുപോയാല്‍ കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ ഒക്കെ എടുത്തു നോക്കി അവിടെ തന്നെ വെക്കുന്നത് കാണുമ്പൊള്‍ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോകും. ജോഹന്‍ ആണ് അങ്ങ് വലുതായി. പ്രീസ്കൂളില്‍ പോയി തുടങ്ങി. എന്നെ ആദ്യം സ്കൂളില്‍ വിട്ടതും കരഞ്ഞതും ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതുപോലെ. ജോഹന്‍ എന്തായാലും കരഞ്ഞു ബഹളം വച്ചില്ല. സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍ ആശാന് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. അതുകാരണം ധന്യ കാര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ പുതിയ സ്ഥലങ്ങള്‍ കണ്ടു പിടിച്ചു അവിടേക്ക് കാറില്‍ മാപ്പ് നോക്കി ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാന്‍ തുടങ്ങി.

കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം രണ്ടാളും അല്ല ജോഹനും ചേര്‍ത്ത് മൂന്നാളും ഒരു കരയില്‍ ആയിരുന്നു. തണുപ്പിലും ചൂടിലും ഒരുമിച്ചു തന്നെ. പിന്നെ മേയ് മാസത്തില്‍ അമ്മ വന്നപ്പോള്‍ അമ്മയും. അപ്പനും അമ്മയും ഒരുമിച്ചു വരാന്‍ പറ്റിയിരുന്നെങ്കില്‍ കുറച്ചു കൂടെ നന്നായേനെ. ഇനിയിപ്പോള്‍ ധന്യയുടെ മമ്മിയെ കൊണ്ട് വരണം. പുതിയ ആള്‍ വരുന്നതുകൊണ്ട് ഇവിടെ സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ട് പോകാന്‍ പറ്റുമോ എന്നറിയില്ല. പക്ഷെ ന്യൂ യോര്‍ക്ക് കാണിക്കാതെ വിടാന്‍ പറ്റില്ല. ഇവിടെ അമേരിക്കയിലുള്ള ആളുകള്‍ പ്രസവിച്ചു ചോരയുണങ്ങാത്ത കുട്ടികളെ കൊണ്ട് കടയിലേക്കും, വിനോദസഞ്ചാരത്തിനും പോകുന്നത് കാണാം. അതുപോലെ പ്രസവരക്ഷ എന്ന് പറഞ്ഞു കട്ടക്ക് നെയ്‌ അടങ്ങിയത് ഒന്നും കഴിക്കുന്നതും കാണാനില്ല.. പക്ഷെ ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് അത് അങ്ങ് ദഹിക്കില്ല. കൊച്ചിന് കണ്ണ് തട്ടല്‍ അത് ഇല്ലാതിരിക്കാന്‍ മുഖത്ത് കരി വാരിതേച്ചു കൊമാളിയാക്കല്‍, 24 കെട്ടല്‍, പ്രസവിച്ച ആളെ രക്ഷിച്ചെടുത്ത്‌ തടിച്ചു കൊഴുപ്പിക്കള്‍ ഒക്കെ വേണം.

പുതിയ ആളുടെ പേര് തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല. അമേരിക്കയില്‍ കൊച്ച് ആണാണോ പെണ്ണാണോ എന്ന് പ്രസവത്തിനു മുന്‍പ് അറിയാന്‍ പറ്റും എന്നറിയുന്നത് കൊണ്ടോ എന്തോ ഇത്തവണ അധികം പ്രവചനങ്ങള്‍ ഇല്ല. അതോ ഇനി ധന്യയെ കാണാത്തത് കൊണ്ടാണോ ആവോ. ജോഹനെ പ്രസവിച്ചപ്പോള്‍ എന്താണ് നടന്നത് എന്ന് സിനിമയില്‍ കാണുന്ന പോലെയേ എനിക്ക് തോന്നിയുള്ളൂ. ധന്യയുടെ അനിയന്‍ ജോഫി കൊച്ചു ആണാണ് എന്ന് അറിയിച്ചു. പക്ഷെ ഇത്തവണ ഞാന്‍ ഇവിടെ അമേരിക്കയില്‍ ചിലതൊക്കെ അറിയും. ലേബര്‍ റൂമില്‍ കയറണം എന്നൊക്കെയുണ്ട്. 

2016, സെപ്റ്റംബർ 16, വെള്ളിയാഴ്‌ച

നാലാം വിവാഹവാർഷികം

അങ്ങനെ കല്യാണം എന്ന മഹാസംഭവം കഴിഞ്ഞിട്ട് 4 കൊല്ലങ്ങള്‍ ആയി.ഇപ്പ്രാവശ്യം നമ്മള്‍ ചെറുതായിട്ടെങ്കിലും ആഘോഷിക്കും.

കഴിഞ്ഞ ഒരു കൊല്ലം അക്കരെയും ഇക്കരെയും ആയിട്ടായിരുന്നു കടന്നു പോയത്. മഞ്ഞു കാലത്ത് ധന്യയും മോനും നാട്ടിലായിരുന്നു. മേയ് മാസത്തിലാണ് വന്നത്. അങ്ങനെ എനിക്ക് ആദ്യം ആയി പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് ആയിട്ട് താമസിക്കുന്ന അനുഭവം കിട്ടി. മുന്‍പ് വീടിനു പുറത്തു കുറെ താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്ഒ എങ്കിലും പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് ആയി താമസിച്ചിട്ടില്ല.

എന്തെങ്കിലും മിസ്സ്‌ ആയോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ആയി. ജോഹന്‍ കളിച്ചു വളരുന്നത്, അവന്‍റെ ആദ്യത്തെ കാലടികള്‍, വാക്കുകള്‍, ധന്യയുടെ പാചകം അങ്ങനെ പലതും. എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയോ എന്നുചോദിച്ചാല്‍ കിട്ടി. ധന്യക്ക് ഒരു കോഴ്സ് ചെയ്യാന്‍ പറ്റി, ജോഹന് കുറച്ചു വലിയ വീട്ടിലും, പറമ്പിലും ഓടിക്കളിക്കാന്‍ പറ്റി.അമേരിക്കയില്‍ ഫ്ലാറ്റില്‍ അവനു ഓടാന്‍ പോയിട്ട് ഞങ്ങളെ മുട്ടാതെ നടക്കാനുള്ള സ്ഥലമില്ല.  വീട്ടുകാര്‍ക്ക് (ധന്യയുടെയും എന്റെയും)അവരുടെ ആദ്യത്തെ പേരക്കിടാവിന്റെ കുസൃതികള്‍ കാണാന്‍ പറ്റി, എനിക്ക് ജോലി സംബന്ധമായ കുറച്ചുകൂടി കാര്യങ്ങള്‍ പഠിക്കാന്‍ പറ്റി, അതുവഴി ഒരു പുതിയ കുറച്ചുകൂടി സാലറി കിട്ടുന്ന ജോലിയും.

സംഗതി എന്തായാലും സുഖത്തിലും ദുഖത്തിലും, ആരോഗ്യത്തിലും അനാരോഗ്യത്തിലും,സമ്പത്തിലും ദാരിദ്രത്തിലും നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചു നില്‍ക്കും എന്ന് കല്യാണസമയത്ത് പള്ളിയില്‍ വച്ച്എ എടുത്ത പ്രതിജ്ഞയില്‍ ഒരു കണ്ടിഷന്‍ കൂടി ചേര്‍ത്തു, തണുപ്പിലും ചൂടിലും.

6 കൊല്ലങ്ങള്‍ ആയി വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്ത കമ്പനി മാറാനുള്ള തീരുമാനം എടുത്തപ്പോള്‍ ധന്യ തന്ന സപ്പോര്‍ട്ട് അത് ഒരു ഒന്നൊന്നര സപ്പോര്‍ട്ട് തന്നെയായിരുന്നു. കുറച്ചധികം വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആയതുകൊണ്ട് രാജാവായി ഇരിക്കുന്ന കമ്പനി ആണ്. അവര്‍ ഗ്രീന്‍ കാര്‍ഡ്‌ എടുക്കാന്‍ സഹായിക്കും. സാലറി (ഒപ്പം പണിയും) സമയത്ത് തരും. എവിടെനിന്നെങ്കിലും ഒക്കെയായി അവിടെ പണിയുണ്ടാകും. പുതിയ സ്ഥലത്ത് എന്താകും എന്ന് ഒരു ഉറപ്പും ഇല്ല. ഗ്രീന്‍ കാര്‍ഡ്‌ എടുക്കാന്‍ അവര്‍ സഹായിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും തരാം തരംതിരിക്കാം. തന്നില്ലെങ്കില്‍ 6 വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരും. സാലറി സമയത്ത് തരാതിരിക്കാം. അതുപോലെ എപ്പോഴും പണി ഉണ്ടായിരിക്കും എന്ന് യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ല. അങ്ങനെ അത്യാവശ്യം നല്ല റിസ്ക്‌ എടുക്കേണ്ട ഒരു തീരുമാനം സിമ്പിള്‍ ആയി എടുക്കാന്‍ പറ്റിയത് ധന്യയുടെ സപ്പോര്‍ട്ട് ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.

എനിക്ക് തോന്നുന്നത് എല്ലാവരും പറയുന്നപോലെ ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികള്‍ ബുദ്ധിപരമായും, അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരോട് ഇടപെടാനും പണ്ടത്തെ കുട്ടികളെക്കാള്‍ മിടുക്കരാണ് എന്നാണ്. കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ ഭയങ്കര ഒരു കഴിവാണ്. പറ്റില്ല എന്ന് നമുക്ക് പറയാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയില്‍ കൊണ്ട് ചെന്നെത്തിക്കും. ഒരു ദിവസം ജോഹന്‍ ഞങ്ങളുടെ ഡൈനിങ്ങ്‌ ടേബിളിന്റെ 4 കസേരകള്‍ എടുത്തു നിരത്തിയിട്ടു. ഞങ്ങളെ ഇരുത്തി അതിനു ശേഷം അവനും ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ഒരു ചോദ്യം. ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കസേരയില്‍ ആര് ഇരിക്കുമെന്ന്? പകച്ചുപോയ്‌ ഞങ്ങളുടെ പിതൃത്വവും മാതൃത്വവും.