[വീഡിയോ] റോഡ്ട്രിപ്പ് - 17 🇺🇸 സംസ്ഥാനങ്ങൾ, 5417 KMs, 6 ദിവസങ്ങൾ

അമേരിക്കയിലെ താഴെ കാണുന്ന 17 സംസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ 6 കൊണ്ട് നടത്തിയ യാത്രയുടെ ചെറിയ വിവരണം ആണ്.

1. Washington
2. Oregon
3. Idaho
4. Montana
5. Wyoming
6. South Dakota
7. North Dakota
8. Minnesota
9. Iowa
10. Nebraska
11. Missouri
12. Kansas
13. Arkansas
14. Tennessee
15. Mississippi
16. Alabama
17. Georgia

കൽക്കട്ട കാഴ്ചകൾ

കോവിഡ് സമയത്തു 2022 ഫെബ്രുവരിയിൽ നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ അമേരിക്കൻ വിസ അടിച്ചു കിട്ടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്തു ഓഫീസ് സ്റ്റാഫ് കുറവായിരുന്നതുകൊണ്ട് അടുത്തുള്ള ചെന്നെയിൽ കിട്ടിയില്ല. അവസാനം കിട്ടിയത് കൊൽക്കത്ത ആയിരുന്നു. അതും ഫിംഗർ പ്രിന്റ് തിങ്കളും ഇന്റർവ്യൂ ബുധനാഴ്ച്ചയും ആയിട്ടാണ് കിട്ടിയത്. എപ്പോൾ വേണേലും ഫ്ലൈറ്റ് ക്യാൻസൽ ആകാം അങ്ങനെ പല പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട് നേരത്തെ പോയി. അങ്ങനെ രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കിട്ടിയതു കൊണ്ട്, കൊൽക്കത്ത കാണാനിറങ്ങി. 

മൂന്ന് ഭാഗങ്ങൾ ആയിട്ടാണ് വീഡിയോകൾ ചെയ്തത്. അവ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

ഭാഗം ഒന്ന്

ഭാഗം രണ്ട് 

ഭാഗം മൂന്ന്  

[വീഡിയോ] - ഗാരറ്റ് മലയിലേക്ക് ഒരു യാത്ര

ഇത് ചുമ്മാ യൂട്യൂബ് വീഡിയോ പോസ്റ്റാൻ ഉള്ളതാണ്. പണ്ട് ഈ വീഡിയോ  പബ്ലിഷ് ചെയ്തപ്പോള് ഇവിടെ ഇടാൻ മറന്നു പോയി. 

ന്യൂ ജേഴ്സിയില് ആയിരുന്നപ്പോള് അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു മലയിലേക്ക് പോയ വീഡിയോ ആണ്. വലിയ പെർഫക്റ്റ് ആണെന്ന് ഒന്നും ഒരു വാദവും ഇല്ല. 

[വീഡിയോ] 01 ദേശാടനം - സാൻഡിഹുക്ക് ബീച്ച് ന്യൂ ജേഴ്‌സി

ഇത് ഞങ്ങൾ അമേരിക്കയിലെ ന്യൂ ജേഴ്‌സി സംസ്ഥാനത്തുള്ള സാൻഡി ഹുക്ക് ബീച്ചിൽ പോയതിന്റെ ഒരു യാത്ര വിവരണം ആണ്.

എൻ്റെ ആദ്യത്തെ മലയാളം യാത്ര വിവരണ വീഡിയോ ആണിത്.  

മുകളിലെ വീഡിയോ കാണാത്തവർ ഇവിടെ ക്ലിക്കുക. 

ഒരു പൊറോട്ടയുണ്ടാക്കിയ യാത്ര

കൊക്കരക്കൊ... കോ...ഏതോ സോഫ്റ്റ് വയറന്‍റെ വണ്ടിയുടെ ഹെഡ് ലൈറ്റ് കണ്ടിട്ടു പൂവന്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാണ്.ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന റോഷ് സമയം നോക്കി.രണ്ടു മണി.നട്ടപ്പാതിര.അതും വെള്ളിയാഴ്ചയായി .വല്ല യക്ഷിയേയും,പ്രേതത്തിനെയും കാണാന്‍ പറ്റുമോ എന്തോ?End of Day Today ചെയ്തു തീര്‍ക്കേണ്ട വര്‍ക്ക് അതുപോലെ ഇരിക്കുന്നു.ഇനി എന്തെങ്കിലും എവിടെയെങ്കിലും കഴിക്കാന്‍ കിട്ടുമോ? ആ ആര്‍ക്കറിയാം..

"എടാ സെബിനെ നല്ല പൊറോട്ട എവിടെ കിട്ടുമെടാ?"

റോഷ് വര്‍ക്ക് ചെയ്തു തീര്‍ത്തിട്ട് അത് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാനിരിക്കുന്നവനാണ് സെബിന്‍.

"നമ്മുടെ അവിടെ ഒരു തട്ടുകടയുണ്ട് ചേട്ടാ.പൊറോട്ട നല്ല സ്മൂത്ത് ആയിട്ടിരിക്കും.പഞ്ഞി പോലത്തെ പൊറോട്ട."

സീന്‍ 2:


ഇന്‍ഫോപാര്‍ക്കിന് പുറത്തുള്ള തട്ടുകട.ഉച്ച സമയം.


ജോയ്:എടാ റോഷേ ,നാളെ എന്താടാ പരിപാടി?
റോഷ്:ഓ പ്രത്യേകിച്ചു ഒന്നുമില്ലെടെ.പുറത്തു പോയി ഒന്നു കറങ്ങണം പിന്നെ പൊറോട്ട കഴിക്കണം.


ജോയ്:എനിക്കു ഈ ആഴ്ച നാട്ടില്‍ പോകണം.അടുത്തയാഴ്ചയായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാനും കൂടി വന്നേനെ.
റോഷ്:എന്നാല്‍ അടുത്തയാഴ്ച പോകാം പൊറോട്ട കഴിക്കാന്‍.


ജോയ്:ഓകെ ഡാ...അടുത്തആഴ്ച.പൊറോട്ട വേണേല്‍ നീ നാളെ തന്നെ കഴിച്ചോ അതിനെന്തിനാ അടുത്ത ആഴ്ച വരെ കാത്ത് നില്‍ക്കുന്നത്?
റോഷ്:ഒരു ഹോട്ടലുണ്ടെടാ..അവിടെ പഞ്ഞി പോലത്തെ പൊറോട്ടയാണെന്നാ കേട്ടെ?പൊറോട്ട കഴിക്കുവാണെ അവിടെന്ന് കഴിക്കണം.


ജോയ്:ഓഹോ അങ്ങനെയാണോ ?എന്നാല്‍ ഡബിള്‍ ഓക്കെ..കാക്കനാട് ഏതാടെ പുതിയ ഹോട്ടല്‍?
റോഷ്:കുട്ടിക്കാനത്താ..കാക്കനാടല്ല...സെബിന്‍ പറഞ്ഞു അവന്‍റെ അവിടെ നല്ല പൊറോട്ട കിട്ടുമെന്ന്. അവന്‍ മുണ്ടക്കയമല്ലേ.
ജോയ്:കുട്ടിക്കാനത്താ!!!!!!!!!!!


പ്രഭാഷ്:എന്തൂട്ടാണ്ടാ പൊറോട്ട കഴിക്കാനാണോ രണ്ടും കൂടെ കുട്ടിക്കാനത്ത് പോകുന്നത്?ഇവിടെയൊന്നും കടയില്ലാണ്ടാണോ കുട്ടിക്കാനത്ത് പോകുന്നത്?
ജോയ്:അതെന്താ കുട്ടിക്കാനത്ത് പോയാല്? പൊറോട്ട കിട്ടൂലെ? നീ വിടമാട്ടെ? റോഷേ,ബൈക്കില്‍ പോകാടാ.


റോഷ്:ബൈക്ക് വേണോ? മഴയൊക്കെയല്ലേ? പിന്നെ അവിടെ നല്ല കോടയുണ്ടെന്നാ കേട്ടത്?
ബൈക്കില്‍ പോയാല്‍ മുന്നിലിരിക്കുന്നവനെ കാണാന്‍പോലും പറ്റുകേല...
ജോയ്:എന്നാല്‍ കാറ് തന്നെ.


റോഷ്: കാറില്‍ നാലു സീറ്റുണ്ട്..പ്രഭാഷെ?
പ്രഭാഷ്:എന്നാ പോയേക്കാം.അടുത്ത ആഴ്ച.ഭാര്യയോട് ഒന്നു ചോദിക്കട്ടെ?


ജോയ്:എടെ പുള്ളിക്കാരിയെയും,രണ്ട് പിള്ളേരെയും കൂടി എടുത്തോ. പുറകിലെ സീറ്റ് നിങ്ങള്‍ക്ക് പതിച്ചു തരാം
പ്രഭാഷ്:അത് കൊള്ളാം.ഞാന്‍ അടുത്ത ആഴ്ച കണ്‍ഫേം ചെയ്യാം.
ജോയ്:എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ 24sep2011 നമ്മള്‍ കുട്ടിക്കാനം (Kuttikkanam) പോകുന്നു.

പക്ഷേ പ്രഭാഷിന് പിള്ളേരുടെ അസുഖം കാരണം ഫാമിലിയെ കൂടെ കൊണ്ട് വരാന്‍ പറ്റിയില്ല.അങ്ങനെ വേറെ ആളെ തപ്പി.അമീന്‍പക്ഷേ അവന് അവസാന നിമിഷം വരാന്‍ പറ്റിയില്ല.പിന്നെയുള്ളത് എല്‍ദോ. അവനാണെങ്കില്‍ ജീവിതം കെട്ടിപ്പിടിപ്പിക്കാനായുള്ള പ്രശ്നങ്ങള്‍.അല്ലെങ്കില്‍ വെര്‍ണ ഫ്ലൂയിടിക്ക് എന്ന പുതിയ മോഡല്‍ കാറില്‍ പോകമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേര്‍ തനിച്ചായി.മൂന്നു ഒറ്റയാന്‍മാര്‍ ഒരുമിച്ച് വന്നപ്പോലെ..

പ്ലാനിംഗ്


എപ്പോള്‍ പോകണം? എപ്പോള്‍ വരണം? ആദ്യത്തെ കാര്യം അതാണ്.എന്നിട്ട് വേണം ഏതൊക്കെ സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണണം എന്നു തീരുമാനിക്കാന്‍.ആറ് മണിക്ക് പോകുന്നു.രാത്രി പത്തു മണിയോടുകൂടി തിരിച്ചു വരുന്നു.

ഓകെ ഇനി അവിടത്തെ സ്ഥലങ്ങള്‍ ഏതൊക്കെ എന്നു നോക്കണം?ഗൂഗിള്‍ തന്നെ ശരണം.അങ്ങനെ പിന്നത്തെ ആഴ്ച എന്‍റെ ഡെസ്കില്‍ ഇരുന്നു ഗൂഗ്ലിങ് തുടങ്ങി.ഓരോരോ സ്ഥലങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദാണ്ടെ ഒരു തല അപ്പുറത്തുനിന്നും പൊങ്ങി വരുന്നു.

ജോയ്:ആ എന്തൊക്കെയുണ്ട് ലോയല്‍ വിശേഷങ്ങള്‍? ഈ ആഴ്ച നാട്ടില്‍ പോകുന്നില്ലേ?
ലോയല്‍:എയ് ഇല്ല.നിങ്ങള്‍ കുട്ടിക്കാനം പോകുവാണോ?
റോഷ്:അതേ ,അവിടെ ഒരു ഹോട്ടല്‍ ഉണ്ടെടാ ,പഞ്ഞി പോലത്തെ പൊറോട്ടയാണെന്നാ കേട്ടെ?അത് കഴിച്ചിട്ടെ ഇനി ബാക്കി കാര്യമുള്ളൂ.


ലോയല്‍: ദേവാസ് ഹോട്ടലല്ലേ.ഞാന്‍ അവിടെ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ആ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും കഴിക്കാറുണ്ട്.
ജോയ്: നീ അവിടെയാണോ പഠിച്ചത്? കുട്ടിക്കാനത്ത്?
ലോയല്‍: പിന്നെ അല്ലാതെ .മൂന് കൊല്ലം മരിയന്‍ കോളേജില്‍.


ജോയ്:അവിടത്തെ സ്ഥലങ്ങള്‍ എല്ലാം അറിയാലോ അല്ലേ?
ലോയല്‍:അവിടെ നിങ്ങള്‍ ഉദേശിക്കുന്നത് പോലെ വലിയതൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.ഒക്കെ മൊട്ടക്കുന്നുകള്‍ പോലെയിരിക്കും.


ജോയ്:അവിടെ വെള്ളത്തിന്‍റെ പരിപാടി എങ്ങിനാ? കിട്ടോ?
ലോയല്‍: പിന്നെ പോകുന്ന വഴിക്കു ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട്.


ജോയ്: ഓഹോ അങ്ങിനെയാണോ .റോഷേ...ഉം...
റോഷ്:ലോയല്‍ ,അപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ആറുമണിക്ക് കാക്കനാട് നിന്നും തിരിക്കുന്നു. നീ തൃപ്പൂണിത്തുറ നിന്നും ആറെകാലിന് കയറുന്നു.


ലോയല്‍:എന്തു...എനിക്കു അടുത്തേന്‍റെ അടുത്ത ആഴ്ച കോളേജില്‍ ഒരു get tegether ഉള്ളതാ.പിന്നെ ഇപ്പോള്‍ പോകാണോ എയ് ഇല്ലെടെ
ജോയ് : റോഷേ അവന്‍റെ തല ഒന്നു നന്നായി കഴുകിയേക്ക്..

മെയിന്‍ ആയി ബാച്ചിലേഴ്സ് ട്രിപ്പില്‍ പ്ലാനിംഗ് എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മദ്യം എന്ന വെള്ളമാണ്.പക്ഷേ വെള്ളമടിക്കാത്ത പ്രഭാഷും,പൊറോട്ട കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം വരുന്ന റോഷും,വെള്ളം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ വെള്ളച്ചാട്ടം എന്നു കേള്‍ക്കുന്ന ലോയലും പിന്നെ വെള്ളം കൈ കൊണ്ട് തൊടാത്ത ഞാനും ആകുമ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഒരു പ്ലാനിങ്ങിന്‍റെ ആവശ്യമേ ഉണ്ടായില്ല.

പിന്നെയുള്ളത് ക്യാമറ.എല്ലാവരുടെയും കൈയ്യില്‍ മൊബൈല്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ടു ഫോട്ടോക്ക് ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകില്ല.എന്നാലും ഒരു വീഡിയോ ക്യാമറയും ,ഒരു സ്റ്റില്ലും തീരുമാനിച്ചു.ഭക്ഷണം പിന്നെ ഹോട്ടേലില്‍ നിന്നും.ഇനിയുള്ളത് ഏതൊക്കെ സ്ഥലങ്ങള്‍?

സ്ഥലങ്ങള്‍ അധികം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടു പെട്ടെന്നു തന്നെ തീരുമാനമായി. പാഞ്ചാലിമേട്,പിന്നെ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം, അമ്മച്ചിക്കൊട്ടാരം, പരുന്തുംപാറ, പൈന്‍ഫോറെസ്റ്റ്

റൂട്ട്


ഗൂഗിള്‍ മാപ്പുള്ളപ്പോള്‍ വേറെ എന്തു മാപ്പ്.പിന്നെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ റോഡുകള്‍ തോടാറുമാസം,റോഡാറുമാസം എന്ന അവസ്ഥയിലാണല്ലോ അതുകൊണ്ടു മാപ്പില്‍ വഴി കണ്ടെങ്കിലും അതിലൂടെ പോകാന്‍ പറ്റുമോ എന്നറിയാന്‍ അറിയാവുന്ന എല്ലാവരോടും ചോദിച്ചു.അങ്ങനെ അവസാനം

തൃപ്പൂണിത്തുറ->തലയോലപ്പറമ്പ്->പാലാ->ഈരാറ്റുപേട്ട->കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി->മുണ്ടക്കയം->കുട്ടിക്കാനം

എന്ന റൂട്ടിലെത്തി.ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരേഒരു നിര്‍ബന്ധം പാലാ വഴിയായിരിക്കണം റൂട്ട് എന്നതാണു.തൃശ്ശൂര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ കത്തോലിക് ആയ അച്ചായത്തിമാരെ കാണാന്‍ കിട്ടുന്ന ഒരേ ഒരു സ്ഥലമല്ലേ മിസ്സ് ആക്കാന്‍ പറ്റുമോ?

അങ്ങനെ പൊറോട്ട കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒരു കുട്ടിക്കാനം യാത്ര തുടങ്ങി.ദാണ്ടെ താഴെക്കാണുന്നവരാണ് യാത്രികര്‍.പിന്നെ ഒരുത്തിയും കൂടിയുണ്ട്.അവളാണ് ഈ ഫോട്ടോ എടുത്തത്.ഓമനപേരോന്നുമില്ല.പള്ളിയിലെ അച്ഛന്‍ മാമ്മോദീസ മുക്കിയപ്പോള്‍ വിളിച്ച പേരുതന്നെയാണ് ഇപ്പൊഴും വിളിക്കുന്നത്.മാരുതി ആള്‍ട്ടോ Lxi

പാലായില്‍ പഴയപ്പോലെ ഒന്നിനേയും കാണാനില്ല.ഒക്കെ വല്ല നേഴ്സിങ് അല്ലെങ്കില്‍ എന്‍ജിനിയറിങ് പഠിക്കാന്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍,അല്ലെങ്കില്‍ ചെന്നൈ പോയിരിക്കും.അല്ലെങ്കില്‍ അവിടെയൊക്കെത്തന്നെ ജോലികിട്ടിക്കാണും.രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യന്‍ കല്‍പ്പിച്ചതും പാലാ അല്ല പാല് എന്നപോലെ ദാണ്ടെ വരുന്നു സെബിന്‍റെ ഫോണ്‍.അവന്‍ ബൈക്കില്‍ മുണ്ടക്കയത്തിന് വരുന്നുണ്ടത്രേ. ഓഹോ ശരിയെടാ.ഞങ്ങള്‍ ദേ പാലാ ബിഷപ്പ് ഹൌസിന് മുന്‍പില്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം. അങ്ങനെ പാലായില്‍ വണ്ടി നിറുത്തി.

"എടാ അപ്പോള്‍ അവന്‍ ബൈക്ക് ഇവിടെ വച്ച് നമ്മുടെ കൂടെ കൂടുമോ?"

റോഷിന്‍റെ ബുദ്ധിപരമായ ഒരു ഡൌട്ട്.ഇവന്‍ മിക്കവാറും കട്ടുറുമ്പാകും

"എന്നാ നീ ഒന്നു വിളിക്കെടാ"

അങ്ങനെ റോഷ് വിളിച്ചു.

"കുഴപ്പമില്ലെടാ ,സെബിന്‍റെ കൂടെ അവന്‍റെ ഒരു ഫ്രെന്‍ഡ് ഉണ്ട്.അവന്‍ വണ്ടി കൊണ്ടുപോയ്ക്കൊളുമായിരിക്കും.ഇപ്പോള്‍ മനസിലായില്ലേ"

അങ്ങനെ സെബിന്‍ വന്നു.കൂടെ ഒരു ഫ്രെന്‍ഡ് ഉണ്ട്.അഞ്ചു മിനിറ്റ് വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞിട്ടും സെബിന്‍ വണ്ടിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നില്ല.എന്തേ ഇറങ്ങാതെ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു.

"ചേട്ടാ അപ്പോള്‍ വണ്ടി എങ്ങിനെ കൊണ്ട് പോകും.ഇവന് വണ്ടി ഓടിക്കാന്‍ അറിയില്ല"

പിന്നെ ചോദ്യം റോഷിനോടയിരുന്നു

"ഡാ റോഷെ?"

"കുഴപ്പമില്ലെടെ സെബിന്‍ വണ്ടി മുണ്ടക്കയത് വച്ചിട്ട് കാറില്‍ കയറും.സെബിന് വഴിയറിയാവുന്നതല്ലേ നീ മുമ്പില്‍ വിട്ടോ" 


റോഷ് ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടാക്കാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും സെബിന്‍ അപ്പോള്‍ തന്നെ അത് തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞു.

"ചേട്ടാ എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ബൈക്ക് മുണ്ടക്കയത്ത് സര്‍വ്വീസിന് കൊടുത്തിട്ടു അത് വാങ്ങിയിട്ടു വരാം.ബൈക്ക് സര്‍വീസ് ചെയ്യാറായി"

"അപ്പോള്‍ സെബിനെ എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ.ഏത് വഴിയാടാ മുണ്ടക്കയത്തിന് പോകാന്‍ നല്ലത്."

"പൊന്‍കുന്നം വഴി.അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ഈരാറ്റുപേട്ട.ഞാന്‍ ഈരാറ്റുപേട്ട വഴിയാ പോകുന്നേ"

ഓഹോ പൊന്‍കുന്നം,തേജോമയയിലെ നമ്മുടെ പ്രിയാമണിയുടെ നാട്.


"അപ്പോള്‍ ശരിയെടെ നീ വിട്ടോ.ഞങ്ങള്‍ പൊന്‍കുന്നം വഴി വന്നോളാം."

പക്ഷേ പൊന്‍കുന്നം കഴിയാറായിട്ടും പ്രിയാമണി പോയിട്ടു ഒരു സാധാമണിയെപ്പോലും കണ്ടില്ല.അപ്പോള്‍ പിന്നെ ടാര്‍ഗെറ്റ് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയാക്കി .തേജോമയയിലെ വനിതാപോലീസും,വാണിയുമൊക്കെ നാലു കൊല്ലം മേഞ്ഞുനടന്ന സ്ഥലങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കൊക്കെയോ ചില നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍.അങ്ങനെ പത്തുമണിയോടുകൂടി ഞങ്ങള്‍ മുണ്ടക്കയത്തെത്തി.

പാഞ്ചാലിമേട് (Panchalimedu)

മുണ്ടക്കയം കഴിഞ്ഞു പിന്നേയും കിഴക്കോട്ട് പോകുമ്പോള്‍ മല തുടങ്ങുകയായി.ആദ്യം വരുന്ന സ്ഥലമാണ് പാഞ്ചാലിമേട്.മെയിന്‍ വഴിയില്‍ നിന്നും വലത്തോട്ട് തിരിഞു ഒരു നാലഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ പോകണം. ചെന്നിറങ്ങുമ്പോ തന്നെ ചെറിയ ഒരു മതസൌഹാര്‍ദ അന്തരീക്ഷം കാണാം. ഒരു കുരിശും,ഒരു ചെറിയ ശ്രീകൃഷ്ണപ്രതിഷ്ഠയും അടുത്തടുത്ത് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു.പക്ഷേ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാല്‍ മനസിലാകും ഇത് രണ്ടും വ്യത്യസ്ഥ മലകളില്‍ ഉള്ള ഒരു കുരിശുപള്ളിയിലേക്കും, അമ്പലത്തിലേക്കുമുള്ള ചൂണ്ടുപലകകളാണെന്ന്.

പാഞ്ചാലിമേട് ബസ്സ്റ്റോപ്

രണ്ടു വഴികള്‍ തുടങ്ങുന്നത് ഇവിടെ നിന്നാണ്

മുകളിലെ കുരിശിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴി

മുകളിലെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി

മലമുകളിലെ ക്ഷേത്രം

മലമുകളിലെ മറ്റൊരു പ്രതിഷ്ഠ

അതെന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ.ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ ചെറുതായി തണുപ്പ് തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും.ഈ ചെറു തണുപ്പത്ത് ഇനി മലകയറിതുടങ്ങുക. പ്രകൃതിഭംഗിയെപ്പറ്റി വര്‍ണിക്കാന്‍ എനിക്കു അത്രക്ക് ഭവനയില്ല. അനുഭവിച്ച്തന്നെ അറിയണം. പുല്‍മേടും, തണുപ്പും, മുകളില്‍ നിന്നും നോക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു പേടിയും,താഴെ കാണുന്ന വഴികളും എല്ലാം വലിയ ശല്യപ്പെടുത്തലുകള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ആസ്വദിക്കാം.ആളുകള്‍ അറിഞ്ഞുവരുന്നതേയുള്ളൂ എന്നുതോന്നുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ ഞങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

മലമുകളിലെ ഒരു പാറ.താഴേക്കു നോക്കിയാല്‍ നല്ല ഭീകരതയുണ്ട്.

അവിടെ കണ്ട ഒരു തരം പൂവ്

ഒരുവഴിക്ക് പോവുകല്ലേ.ചുമ്മാ കിടന്നും ഇരുന്നും ഒക്കെ എടുത്തു.

പാമ്പാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.വലുതാക്കിയാല്‍ വഴിപോലെകാണാം

എങ്ങാനും കാലുതെറ്റിയാല്‍ കഴിഞ്ഞു

ഇവിടെ വച്ചാണ് മഹത്തായ ആ കണ്ടുപിടുത്തം ഉണ്ടായത്.കുറെ ഫോട്ടോസ് എടുത്തുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു തോന്നല്‍ നോര്‍മല്‍ ഫോട്ടോയില്‍ പ്രകൃതി ഭംഗി ശരിക്കും പതിയുന്നുണ്ടോ എന്നു.SLR അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഫോട്ടോസിന്‍റെ വീതി വളരെ കുറവാണ്.ആറായിരം രൂപക്ക് വാങ്ങിയ canon A1100IS എന്ന ക്യാമറയില്‍ അതില്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല.വീഡിയോ എടുത്തു നോക്കി.അങ്ങട്ട് പോരാ.അങ്ങനെയാണ് പനോരമ എന്ന പരിപാടിയെപ്പറ്റി ഓര്‍മ വന്നത്.Canon A1100IS അപ്പോഴേ സുല്ല് പറഞ്ഞു.അതില്‍ അങ്ങനെയൊരു ഫീച്ചര്‍ ഇല്ല.

"എടാ റോഷെ ,നിന്‍റെ ക്യാമറയില്‍ പനോരമ ഉണ്ടോടാ?"

"എവിടെ അവള്‍?ഒറ്റയ്ക്കാണോ വന്നേക്കണത്?"

ചോദിച്ചതു അവന്‍ ശരിക്കും കേട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. 


"എടാ നിന്‍റെ ക്യാമറയില്‍ പനോരമ എന്ന മെനു ഉണ്ടോടാ? വീതിയില്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കാനാ?"

"ഓ..അങ്ങനെയെങാണ്ട് ഒരെണ്ണം ഉണ്ടെന്നാ തോന്നുന്നേ..കടക്കാരന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു.ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടാട അങ്ങനെ എടുക്കാന്‍"

"നീയാ ക്യാമറയൊന്നു തന്നെ നോക്കട്ടെ?"

അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ പനോരമ എടുത്തു.സ്വീപ്പ് പനോരമ എന്ന ഫീച്ചര്‍ ഉള്ള അതില്‍ പനോരമ ഫോട്ടോസ് എടുക്കാന്‍ വളരെ എളുപ്പം.പിന്നെ അങ്ങോട്ട് പനോരമയുടെ കളിയായിരുന്നു.

ക്ലിക്കി വലുതാക്കിയാല്‍ ഒരു എഫെക്ട് ഒക്കെ തോന്നും.

വീണ്ടും ഒരു പനോരമ കൂടി

വെള്ളച്ചാട്ടം (Valanjanganam Waterfalls)

അതിരപ്പള്ളി (Athirappilly) വെള്ളച്ചാട്ടം കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ക്ക് ഇത് ഒരുമാതിരി 10 പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് നിന്ന്‍ മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നതുപോലെയേ തോന്നൂ.അതിരപ്പള്ളിക്ക് പോകുമ്പോള്‍ കാണുന്ന ചാര്‍പ്പ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലും ചെറുതാണ് ഈ വെള്ളച്ചാട്ടം.പാഞ്ചാലിമേട്ടില്‍ നിന്നും കുട്ടിക്കാനത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിയരികില്‍ തന്നെയാണ് ഇത്.ചുമ്മാ അവിടെ ഇറങ്ങി അടുത്തു കണ്ട കടയില്‍ നിന്നും പപ്പടവട വാങ്ങിക്കഴിച്ചു അത്രതന്നെ.ശബരിമല സീസണില്‍ അയ്യപ്പന്‍മാര്‍ കുളിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് ഇത്.

അമ്മച്ചിക്കൊട്ടാരം

വെള്ളച്ചാട്ടം കഴിഞ്ഞു കുട്ടിക്കാനം ടൌണ്‍ എത്തുന്നതിന് കുറച്ചു മുന്പ് ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു ഏകദേശം രണ്ടു കിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ ഇവിടെയെത്താം.കൊട്ടാരം എന്നൊക്കെയാണ് പേരെങ്കിലും ഒരു വലിയ മനയുടെ വലിപ്പമേയുള്ളൂ.ഗെയ്റ്റ് പൂട്ടിക്കിടക്കുന്നു.ഗേറ്റിന് സൈഡില്‍കൂടി അകത്തുകടക്കാം.അതുകൊണ്ടു തന്നെ ടികെറ്റ് വേണ്ട.ഞങ്ങള്‍ ചെല്ലുമ്പോ അവിടെ വേറെ ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞില്ല.ആകെ ഒരു പ്രേതാന്തരീക്ഷം .മരങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ കൂടി കാണാവുന്ന ഒരു കൊട്ടാരം.സിനിമയില്‍ ഒക്കെ കാണുന്നപോലെ.

പൂട്ടിയാലും സൈഡിലൂടെ അകത്തുകടക്കാം.

ഈ ഫോറെസ്റ്റ് നിറച്ചും കാടാണല്ലോ...

പടികളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോള്‍ വാച്ചര്‍ എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വല്യപ്പന്‍ വന്നു നോക്കിയിട്ട് പോയി.പക്ഷേ പിന്നെ അയാളെ മഷിയിട്ടു നോക്കിയിട്ടും കിട്ടിയില്ല.ഭീകരത തളം കെട്ടിനില്‍ക്കുന്ന അവിടെ ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചുകൂടി ഫോട്ടോസ് എടുത്തു.

വാച്ചറാണോ അതോ വല്ല യക്ഷനോ.പിന്നെ അയാളെ ആ ഭാഗത്ത് കണ്ടിട്ടില്ല.

ഇതാണ് കൊട്ടാരത്തിന്‍റെ മുന്‍ഭാഗം

രാജാവു ഭയങ്കര കോഴിയായിരുന്നു അല്ല കോഴിപ്രിയനായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു..നാടന്‍ കോഴികളെ വളര്‍ത്താന്‍ കൂട് ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്.പള്ളിയലക്ക് കഴിഞ്ഞു തുണിയെല്ലാം വിരിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്.ഒരു ചുവന്ന തുണിയുള്ളതുകൊണ്ടു യക്ഷികളുടേതല്ല.

ആ തുണിയിട്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ അടുത്തായിട്ടുവരും കോഴിക്കൂട്

അകത്തു നൂണ്ട് കടക്കാന്‍ അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല.പിന്നെ വെറുതെ അവിടത്തെ യക്ഷികള്‍ക്ക് എന്തിനാ B+ve ചോര കൊടുക്കുന്നതു?അതെങ്ങാനും അവരുടെ ഗ്രൂപ്പുമായിട്ട് മാച്ചായില്ലെങ്കിലോ?അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ യക്ഷികള്‍ എന്ന ജീവിവര്‍ഗം തന്നെ റെഡ് കാറ്റഗറിയിലാണ്.ഒന്നിനെയും ഇപ്പോള്‍ കേള്‍ക്കാനും കാണാനും ഇല്ല.

ചുമ്മാ ഉള്‍വശത്തിന്‍റെ കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുക്കാന്‍

ടികെറ്റ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടുതന്നെ മെയ്ന്‍റനന്‍സ് നഹി..

ഇടക്കിടെ ഹൌസ്ദാറ്റ്? എന്നു കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്.ഗന്ധര്‍വ്വന്‍മാരും 20-ട്വെന്‍റി കണ്ടു ക്രിക്കെറ്റ് കളി തുടങ്ങിയോ എന്തോ വിത്ത് യക്ഷീസ് as ചിയര്‍ ഗേള്‍സ്?അവിടെ കണ്ട ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ ഒറ്റയടിവച്ച് പോയപ്പോള്‍ മനസിലായി.ഗന്ധര്‍വന്‍മാര്‍ അല്ല അപ്പുറത്തെ കോളേജുകുമാരന്‍മാര്‍ ആണ്.ഇവനൊക്കെ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാനാണോ ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്തത്? നമ്മുടെയൊക്കെ ലെവലില്‍ യെവനൊക്കെ ഇനി എന്നെത്തുമോ എന്തോ?

കളിക്കുന്നവന്‍മാരുടെ ഫോട്ടോ എടുത്തില്ല.വെറുതെ എന്തിനാ??

പരുന്തുംപാറ (Parunthumpara)

അമ്മച്ചിക്കോട്ടാരത്തില്‍ നിന്നും കുട്ടിക്കാനം ടൌണില്‍ വന്നു വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു കുമിളി വഴിക്കു കുറച്ചു പോയി പിന്നെ ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു പോയാല്‍ പരുന്തുംപാറ എന്ന സ്ഥലത്തു ചെല്ലാം.കുട്ടിക്കാനത്തെ ടൂറിസ്റ്റ് സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ആളുകളെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടത് ഇവിടെയാണ്. മുഴുവന്‍ ചെങ്കുത്തായ മലകളാണ് ഇവിടെ.അധികം അറിയപ്പെടാത്ത സ്ഥലമായതുകൊണ്ടു തന്നെ സെക്യൂരിറ്റി അല്ലെങ്കില്‍ ഗാര്‍ഡുമാര്‍ ഒന്നും ഇവിടെയില്ല.ആകെ ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഒരു വേലിയാണ്. പാറയിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ കാല്‍ വഴുതി വീണാല്‍ വീണത് തന്നെ.

ചൈനയിലെ വന്മതില്‍ പോലെയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ ചെറുമതിലായിപ്പോയി.

മുകളില്‍ നിന്നും താഴോട്ട് ഇഴുകാന്‍ നല്ല രസമായിരിക്കും.

ഇവിടത്തെ പ്രധാനആകര്‍ഷണം പരുന്ത് പറക്കാന്‍ നില്‍ക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു പാറയാണ്.പാറയുടെ അറ്റത്തിരുന്നു താഴോട്ട് നോക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഒരു ഫീലിങ് ഒന്നു വേറെത്തന്നെയാണ്.പിന്നെ ഇവിടെ ചെറിയ ഒരു തടാകം ഉണ്ട്.ശരിക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ തടാകം ഞങ്ങള്ക്ക് മിസ്സ് ആയി.ചുമ്മാ കണ്ടെയുള്ളൂ.ആര്‍മ്മാദിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.ഇവിടെയും കുറച്ചു പനോരമക്ക് ക്യാമറ വീശി.

സ്വന്തം റിസ്കില്‍ മാത്രം പോകുക.

പാറയുടെ അറ്റം.ഇനി ഇവിടുന്നങ്ങോട് ചൊവ്വാഗ്രഹമാണ്.

പാറയുടെ അറ്റത്തുനിന്നും ജീവന്‍ പണയപ്പെടുത്തിയെടുത്ത.. ആ.. പനോരമ..

താഴെ ഇടത്തു ഭാഗത്ത് കാണുന്നതാണ് ചിന്ന തടാകം.

ഞങ്ങള്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവിടെ എന്തോ ഒന്നിന്‍റെ ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്നു.ആല്‍ബം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.കാരണം കംപ്ലീറ്റ് ജീന്‍സ് ഇട്ട ക്ലീന്‍ ഷേവ് ചെയ്ത പയ്യന്‍സാണ്..പിന്നെ ചുക്കേതാ ,ചുണ്ണാമ്പേതാ എന്നറിയാത്ത രണ്ടുമൂന് കിളികളും.സിനിമ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ താടി വച്ച രണ്ടു ബുദ്ധിജീവികളെ കണ്ടേന്നെ.പിന്നെ ഞങ്ങളെ കണ്ടതെ അവര് ഷൂട്ടിംഗ് നിറുത്തി പാക്ക്അപ്പ് ചെയ്തു.ഞങ്ങളെ തേജോമയയില്‍വച്ച് കണ്ടിട്ടുള്ള ആരെങ്കിലും ഈക്കൂട്ടത്തില്‍ കാണുമായിരിക്കും.

പാക്കപ് പതുക്കെ മതി ചേട്ടാ വെറുതെ അതിന്‍റെ മുകളീന്ന് വീഴേണ്ടാ.


കുട്ടിക്കാനം വരെ പോകാന്‍ പെട്രോള്‍ കത്തിച്ചത് മുതലാകണമെങ്കില്‍ ഇവിടെ വരണം.കംപ്ലീറ്റ് ഭീകരത.നമ്മള്‍ ഒരു വലിയ ചെങ്കുത്തായ മലയുടെ മുകളില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.താഴേക്കു നോക്കിയാല്‍ ചെറുതായി തല കറങ്ങും.ഇഞ്ചോടിഞ്ച് പോരാട്ടം.ഇതും പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ വളരെ പ്രയാസം.കണ്ടു തന്നെ മനസിലാക്കണം.കാര്‍ നിറുതിയിടത്തുനിന്നു കുറച്ചു താഴയാണ് പരുന്തുംപാറ. തിരിച്ചു കയറല്‍ ഇത്തിരി പാടാണ്.പിന്നെ ഒരു ആശ്വാസം മുകളില്‍ ഐസ് ക്രീം വില്‍ക്കുന്ന ഓട്ടോറിക്ഷകള്‍ ഉണ്ട്.

ഞാന്‍ തന്നെ കയറണമല്ലോ എന്‍റെ ഈശ്വരാ...

ക്ഷീണം മാറ്റാന്‍.. ദാസാ,രണ്ടു ലാസാ...

പൈന്‍ ഫോറെസ്റ്റ്

പൈന്‍ മരങ്ങള്‍ ഇതുവരെ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഇത് കിടിലനാണ്. ഏക്കര്‍ കണക്കിനു പൈന്‍മരങ്ങള്‍ തിങ്ങി വളരുന്നു.പക്ഷേ കണ്ടിട്ടു തോന്നുന്നത് ആരോ നട്ട് പിടിപ്പിച്ചപ്പോലെയാണ്. കാരണം എല്ലാം വരിയും നിരയുമായിട്ടാണ് നില്‍ക്കുന്നത്.സാമൂഹ്യവിരുദ്ധന്മാരുടെയും ,അവിഹിത കമിതാക്കളുടെയും ഏരിയ ആണത്രെ.ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂര്‍ നിന്നിട്ടും മരുന്നിന് പോലും ആരെയും കാണാം കഴിഞ്ഞില്ല.

ഒന്ന്‍,രണ്ട്,മൂന്ന്‍,നാല്..ഇല്ല എണ്ണാന്‍ പറ്റില്ല

പൈന്‍ മരത്തിന്‍റെ കായ

പൈന്‍ മരത്തിന്‍റെ ഒരു പ്രത്യേക ആങ്കിളില്‍ നിന്നുള്ള ഫോട്ടോ

പനോരമയില്ലാത്ത ടൂര്‍ ഫോട്ടോസ് കുന്ദംകുളമില്ലാത്ത മാപ്പുപോലെയാകുന്നു

താഴെ മനുഷ്യനു എത്താവുന്നിടത്ത് ഒരു കൊമ്പുപോലുമില്ല. മലയാളികളല്ലെ, എപ്പോള്‍ ഒടിച്ചെടുത്തു എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ പോരേ.ഞങ്ങളും മലയാളികള്‍ ആയതുകൊണ്ട് പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല.കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചു.

നമ്മളൊടാ അവന്‍റെ കളി

ഇത്രയേയൊള്ളോ കാര്യം

പിന്നെ മെയിന്‍ ഒരു കാര്യം ഇത് ഒരു മലയുടെ ചെരിവ് ആയതുകൊണ്ടും, താഴെ നിറയെ പൈന്‍ മരത്തിന്‍റെ ഇലകള്‍ വീണു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ടും സ്ലിപ്പ് ആകാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.അതുകൊണ്ടു ക്യാമറകള്‍ എല്ലാം വീഡിയോ മോഡില്‍ വെക്കുക.എപ്പോഴാ നല്ല ഒരു വീഡിയോ കിട്ടുന്നത് എന്നറിയില്ലല്ലോ.എല്ലാ കാലത്തും youtube ഇല്‍ നിന്നും ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്താല്‍ മാത്രം പോരല്ലോ വല്ലപ്പോഴും "Man slipping through woods" എന്നപേരില്‍ നമുക്കും ഒരു വീഡിയോ അപ്ലോഡ് ചെയ്യേണ്ടെ?

ദേവാസ് ഹോട്ടല്‍ (Devas ഹോട്ടല്‍)

പൈന്‍ഫോറസ്റ്റിനടിയില്‍ ഉള്ള ചായക്കടയില്‍ കയറിയതോടുകൂടി എല്ലാവര്‍ക്കും ഏകദേശം പോകാമെന്നായി.ഒന്നാമത് ഈ കോട കോട എന്നുപറയുന്ന സാധനമെങ്ങാനും വന്നാല്‍ വണ്ടിക്ക് ഫോഗ് ലാംബ് ഇല്ല. പിന്നെ ഓള്‍ട്ടോ മഞ്ഞത്ത് എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കും എന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല.പക്ഷേ ഒരാള്‍ മാത്രം വിഷണനായിരുന്നു.വേറെയാരുമല്ല റോഷ്. പൊറോട്ട തിന്നാന്‍വേണ്ടി മാത്രം കുട്ടിക്കാനത്തേക്കുള്ള യാത്ര പ്ലാന്‍ ചെയ്ത നമ്മുടെ സ്വന്തം റോഷ്.

"റോഷെ എന്താടാ നിന്‍റെ മുഖം ഇങ്ങനെയിരിക്കുന്നത്? ദേവാസില്‍ പോകാത്തതുകൊണ്ടാണോ"

"എയ് അതൊന്നുമല്ല.എല്ലാവര്‍ക്കും തിരിച്ചു പോകാനാണെങ്കില്‍ നമുക്ക് പോകാം"

"എടാ പ്രഭാഷെ എനിക്കു വിശക്കുന്നു"

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"എടെ ലോയലെ എനിക്കും വിശക്കുന്നു.ജോയേ നമുക്ക് പോയി പൊറോട്ട കഴിച്ചാലോ"

പ്രഭാഷിനും വിശപ്പാണത്രെ

"റോഷെ നിനക്കു വിരോധമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ.ദേവാസില്‍ പോയി കഴിച്ചാലോ" 
ലോയലിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം.

അപ്പോള്‍ റോഷാരായി?

അങ്ങനെ അഞ്ചരയോടുകൂടി ഞങ്ങള്‍ കുട്ടിക്കാനം ദേവാസില്‍ എത്തി. ചെന്നപ്പോഴുണ്ട് അവിടത്തെ ചേട്ടന് ലോയലിനെ ഭയങ്കര പരിചയം. പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ കിടിലന്‍ പൊറോട്ട. പഞ്ഞിപോലെയിരിക്കുന്നു. മൂന്നുനാലെണ്ണം ചുമ്മായങ് കയറിപ്പോയി.വിലവിവര പട്ടിക നോക്കുമ്പോള്‍ ഡീസന്‍റ് ആണ്. അവിടെ തന്നെ കുട്ടിക്കാനത്ത് നിന്നും വിവിധസ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള ദൂരവും എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്.

എടാ റോഷെ നീ ഫോട്ടോ എടുതോണ്ട് നില്‍ക്കാണോ,വരുന്നില്ലേ?

ചേട്ടാ ഒരു രണ്ട് പൊറോട്ടയും അതിനോത്ത കറിയും

വിലയോ തുച്ഛം,ഗുണമോ മെച്ചം

അറിവുകള്‍

അഞ്ചു മിനിറ്റ് ഏത് മണ്ടനോടു സംസാരിച്ചാലും എന്തെങ്കിലും ഒരു പുതിയ അറിവ് കിട്ടുമെന്നാണല്ലോ മഹാനായ ആരോ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ ബുദ്ധികേന്ദ്രങ്ങളായ ഞങ്ങള്‍ നാല് പേര്‍ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ കംപ്ലീറ്റ് ബുദ്ധിപരമായ കാര്യങ്ങളായിരിക്കും എന്നു പ്രത്യേകിച്ചു പറയേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ

ആട്ട,മൈദ എന്നിവതമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എനിക്കു മനസിലായത് ഈ യാത്രയിലാണ്.അതുപോലെ പനോരമ മോഡില്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോള്‍ അതിന്‍റെ കാര്യങ്ങള്‍/details ഉള്‍ക്കൊള്ളിക്കാനുള്ള കഴിവ്.ലോയലിന്റെ വക കൊക്കോ എങ്ങിനെ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നു എന്ന കാര്യം.റോഷിന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്നും ആംസ്റ്റര്‍ഡാമിലെ വിശേഷങ്ങളും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളും.ഹുമിടിറ്റിയും എ‌സി വാങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും പ്രഭാഷിന്‍റെ കൈയ്യില്‍ നിന്നും.

അവരും എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്നും എന്തെങ്കിലും പഠിച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്നു വിചാരിക്കുന്നു. മൂന്നുമാസത്തിലൊരിക്കെലെങ്കിലും ഒരു യാത്ര.അത് നമ്മുടെ മനസിന് വളരെ നല്ലതാണ്.അതുപോലെ അറിവിനും.പുതിയ ആളുകള്‍, പുതിയ കാലാവസ്ഥ,പുതിയ തരം ഭക്ഷണങ്ങള്‍,പുതിയ ടെക്നിക്കുകള്‍

പിന്നെ തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ മനസിലായ ഒരു വലിയ കാര്യം ഞങ്ങള്‍ കുട്ടിക്കാനത്ത് ഒരു ലേക് മിസ്സ് ആക്കി.അല്ലെങ്കിലും ഒന്നും അതിന്‍റെ പൂര്‍ണതയില്‍ ചെയ്യരുത് എന്നാണല്ലോ.അത് പിന്നെ ഒരിക്കല്‍ വാഗമണ്‍ കാണാന്‍ പോകുമ്പോള്‍.അങ്ങനെ തൃപ്പൂണിത്തുറ എത്താറായപ്പോള്‍ റോഷ് എല്ലാവരോടുമായി ചോദിച്ചു.

റോഷ്:നല്ല പൊറോട്ടയായിരുന്നല്ലേ.ഇതുപോലത്തെ പൊറോട്ട വേറെയെവിടെ കിട്ടുമെടെ?

പ്രഭാഷ്:എടാ അങ്ങനെ പറയരുത്.ഞാന്‍ പണ്ട് എലക്ഷന്‍ കമ്മീഷനില്‍ വര്‍ക്ക് ചെയ്തിരുന്നപ്പോള്‍ വോട്ടെര്‍ ഐഡി കാര്ഡ് കൊടുക്കാന്‍ കാസര്‍കോട് പോയപ്പോള്‍ അവിടെനിന്നും കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതുപോലത്തെ തന്നെ.

ജോയ്:വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് അങ്ങ് വിട്ടാല്‍ പുലര്‍ച്ചയ്ക്ക് കാസര്‍കോഡ് എത്തുമല്ലേ?

റോഷ്:എത്ര കിലോമീറ്റര്‍ കാണും ഇവിടെനിന്നു?

ലോയല്‍:അയ്യോ....ഞാനിറങ്ങുവാ...

---

ശരിക്കുള്ളതില്‍ നിന്നും,ചിലത് വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്.അതുപോലെ ഒരു ഓളം കിട്ടുന്നതിനുവേണ്ടി ചിലത് കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തിട്ടുമുണ്ട്.നല്ലവരായ എന്‍റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ക്ഷമിക്കുമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.ആരെങ്കിലും ഇത് വായിച്ചിട്ട് കുട്ടിക്കാനത്തേക്ക് ട്രിപ്പ് പ്ലാന്‍ ചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ ഒന്നറിയിക്കണേ...ചുമ്മാ... 


ആര്‍ക്കെങ്കിലും മുഴുവന്‍ ഫോട്ടോസും കാണണമെങ്കില്‍ താഴെകൊടുത്തിരിക്കുന്ന ലിങ്കില്‍ ചുമ്മാ ക്ലിക്കുക.
https://picasaweb.google.com/118323257832874630811/Kuttikkanam_24Sep2011

അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 6 അമേരിക്കകാരുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ തുടര്‍ച്ച

അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 1 പോകണോ..വേണ്ടയോ..പോകണൊവേണ്ടയോ...
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 2 ന്യൂയോര്‍ക്ക്‌ ന്യൂയോര്‍ക്കേയ് ഡല്‍ഹി വഴി ന്യൂയോര്‍ക്കേയ്
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 3 AI 468ഉം AI 101ഉം
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 4 വീണ്ടും Extended Stay
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 5 അമേരിക്കക്കാരുടെ ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളേ...

അങ്ങനെ പുതിയ സ്ഥലത്ത് താമസം തുടങ്ങി.ഇവിടത്തെ ഹോട്ടലില്‍ അടുക്കള ഇല്ല.അതുകൊണ്ട് ഡെയിലി പുറത്തു നിന്നും കഴിക്കണം.പിന്നെ കൂടെ വേറെ നാലു പേര്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാറി മാറി ഓസാം.പക്ഷെ അപ്പോഴും ശനിയും ഞായറും സ്വന്തമായി കഴിക്കണം.അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ ശനിയാഴ്ച പുറത്തു പോയി കഴിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായി.അവിടെ ഇരുന്നു കഴിച്ചാല്‍ ടിപ്സ് എന്ന് പറയുന്ന ഒരു സാധനം കൊടുക്കേണ്ടിവരും.അതുകൊണ്ട് പാഴ്സല്‍ വാങ്ങാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.അതാകുമ്പോള്‍ നേരെ പോയി മെനുവില്‍ നോക്കി പറയുക താമസിക്കുന്ന ഹോട്ടലില്‍ ഇരുന്നു കഴിക്കുക.അധികം കോമ്പ്ലിക്കേഷന്‍ ഇല്ല.മെനു ആദ്യമേ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ അവരുടെ സൈറ്റില്‍ പോയി നോക്കിയാല്‍ അവിടെ ഇരുന്നു അധികം തല പുകക്കേണ്ട.അങ്ങനെ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ നോക്കി ഒരു സാന്റ് വിച്ചു തീരുമാനിച്ചു.

അങ്ങനെ ഹോട്ടലില്‍ എത്തി.ഹോട്ടല്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ നാട്ടിലെ ബാര്‍ പോലെയാണ്.നില്‍പ്പന്‍ അടിക്കാന്‍ വേണ്ടിയുള്ള സ്റ്റൂളുകള്‍ അങ്ങനെ നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു.അവിടെയിവിടെയായി ഓരോരുത്തിമാര്‍ ഇരുന്നു അടിക്കുന്നുണ്ട്.കൊള്ളാമല്ലോ എന്ന് കരുതി നോക്കിയാല്‍ അപ്പോഴേ ഹായ് പറയും.നാട്ടില്‍ ആണെങ്കില്‍ നാണം കുണുങ്ങി തല കുനിച്ചു നില്‍ക്കുകയെ ഉള്ളു.അല്ലെങ്കില്‍ തലയൊന്നു കുലുക്കി എന്നെ ശരിക്കും കണ്ടോ എന്നുപറഞ്ഞു കുറച്ചു അഹങ്കാരം മുഖത്ത് വരുതുകയെ ഉള്ളു.ഇവിടെ ഹായ് പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ നമുക്ക് പണിയാകും.ഇവളുമാരുടെ മുടിഞ്ഞ ഇംഗ്ലീഷ് എങ്ങിനെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാനാ.അങ്ങെനെ ഒരു അഞ്ചു മിനിട്ട് നിന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോ,ഇരുന്നാല്‍ പോയി, ഓര്‍ഡര്‍ എടുക്കാന്‍ ഒരുത്തി വന്നു.മെനുവില്‍ ഭയങ്കര പഠനം ഒക്കെ നടത്തിയതിനു ശേഷം നമ്മള്‍ ഒട്ടും പുറകിലാവാന്‍ പാടില്ലല്ലോ,ആദ്യമേ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ നോക്കി വച്ചിരുന്ന ഐറ്റം എടുത്തു കാച്ചി.അപ്പോഴേ തിരിച്ചു ഒരു ചോദ്യം.ഏതു ചിപ്സ് ആണ് വേണ്ടത്?ഓഹോ പണി പാളി.ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ കണ്ട പടമല്ല ഇവിടത്തെ മെനുവില്‍.ഇതില്‍ ഒരു ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസിന്റെ പടം കൂടിയുണ്ട്.ഫ്രീ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.എന്നാല്‍ ശരി ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈ കൂടി പോരട്ടെ.ഒരു വിധം ഓര്‍ഡര്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.ഇനി എപ്പോള്‍ ആണാവോ ഇതൊന്നു കിട്ടുക? പത്തു മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നില്‍പ്പന്‍ അടിക്കാന്‍ ഇട്ടിരുന്ന ഒരു സ്റ്റൂളില്‍ കയറി ഇരുന്നു.കൊള്ളാം സ്റ്റൂള്‍ നല്ലവണ്ണം ഉയരം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാനൊരു രാജാവാണ് എന്നൊരു ഫീലിങ്ങ്സ്‌ വരും.ഇത്രയും ആയപ്പോള്‍ ഞാനവിടെ ഒരു നോട്ടപ്പുള്ളിയായി.വെള്ളമടിക്കാതെ ഇതാരാടാ ഇതില്‍ കയറി ഇരിക്കുന്നത് എന്നൊരു ധ്വനി ആളുകളുടെ നോട്ടത്തില്‍ ഇല്ലാതില്ല.

15 മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത സാധനം കിട്ടി.കൂടെ ഷോക്കടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ബില്ലും.ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈക്ക് 2 ഡോളര്‍.ചേച്ചി ഇത് ഫ്രീ അല്ലായിരുന്നോ? ഏയ് അതെങ്ങിനെ ഫ്രീ ആകും എന്നായി ചേച്ചി.ഒന്നും കൂടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ നല്ല നീതിയില്‍ ടാക്സും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.ഇത്രയും ടാക്സ്‌ വാങ്ങിച്ചിട്ട് എന്താണാവോ അമേരിക്കന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ കാശില്ല കാശില്ല എന്ന് പറയുന്നത്.ആഗസ്റ്റ് രണ്ടാം തിയ്യതിക്കകം കടം കൂടുതല്‍ വാങ്ങിക്കാന്‍ അനുവദിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അവിടെയുള്ളവര്‍ക്ക് ശമ്പളം കൊടുക്കാന്‍ പോലും കാശില്ലത്രേ.അന്തോണി ചേട്ടന്‍ കേരളം ഭരിച്ചപ്പോള്‍ ഇതിലും ഭേദമായിരുന്നു ഇവിടത്തെ സ്ഥിതി.അങ്ങനെ ആ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു.ഈ ബ്രെഡ്‌ ഞാന്‍ ഇനി കടയില്‍ നിന്നും മാത്രമേ വാങ്ങിക്കഴിക്കൂ.വെറുതെ എന്തിനാ ഹോട്ടലുകാര്‍ക്ക്‌ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നത്?അങ്ങനെ കടയില്‍ നിന്നും ബ്രെഡും അതിന്റെ അനുബന്ധ സാധനങ്ങളും വാങ്ങി.ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഏകദേശം പകുതി വില.

ഗുണപാഠം : ഹോട്ടല്‍ എന്ന് പറയുന്നത് ഇവിടെ വല്ലപ്പോഴും പോയി കഴിക്കനുള്ളതാണ്.അല്ലാതെ നാട്ടില്‍ പറ്റുപടി പുസ്തകം വച്ച് ഹോട്ടലില്‍ കഴിക്കുന്നതുപോലെ ഇവിടെ കഴിച്ചാല്‍ പണി പാളും.

രണ്ടാഴ്ച വളരെ വേഗം കടന്നു പോയി.കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പോയവര്‍ പറയുന്നകേട്ടു അടുത്ത ആഴ്ച പോകാന്‍ ബുക്ക്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്ന പ്ലെയിന്‍ വളരെ ചെറുതാണ്.പ്ലെയിന്‍ ഒന്ന് സ്ലോ ആക്കിയാല്‍ മതി നമുക്ക് ചാടിക്കേറാം.കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സായിപ്പും പറഞ്ഞു ഇന്ത്യയില്‍ ബസ്സില്‍ കയറുന്നപോലെ ചാടിക്കേറാം എന്ന്.ഏയ് അതൊന്നും ആകില്ല.ഇന്ത്യയില്‍ ഞാന്‍ ആദ്യം കയറിയ പ്രോപ്പെല്ലര്‍ വച്ച കൊച്ചി-ബാംഗ്ലൂര്‍ പ്ലെയിനിനെക്കളും വലുതാകും.ഉറപ്പ് ഞാനും വിട്ടില്ല.അതുപോലുള്ള പ്ലെയിന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ കുഴപ്പമില്ല എന്നവരും.

തിരിച്ചു പോകാന്‍ പ്ലെയിന്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം പറ്റിയ പറ്റുകള്‍ ഒന്നും പറ്റരുത് എന്നുറപ്പിചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ബാഗു ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്തു.രണ്ടെണ്ണം കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു.എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും ഫുള്‍ ടാങ്ക് അടിച്ചില്ലെങ്കിലും വഴിയില്‍ നില്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ഉള്ളത് അടിച്ചു.ചുമ്മാ കുറച്ചു ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസ്.പിന്നെ കാത്തിരിപ്പായി.ആദ്യം അരമണിക്കൂര്‍ ഡിലേ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു.ഓഹോ ഇവിടെയും എയര്‍ ഇന്ത്യ ഉണ്ടല്ലേ.പിന്നെ അത് ഒരു മണിക്കൂര്‍ ആയി.ഈ കാത്തിരിപ്പില്‍ അമേരിക്കയിലെ ലോക്കല്‍ പ്ലെയിനുകളെ പറ്റി ഏകദേശം മനസിലായി.അന്നൌന്‍സ് ചെയ്യാന്‍ ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചി ഇടയ്ക്കിടെ മൈക്കിലൂടെ ചൂടാകുന്നു.മെയിന്‍ ആയി ബോര്‍ഡിംഗ് പാസ്‌ വാങ്ങിയ ആളുകളെ ഫ്ലൈറ്റില്‍ കയറുന്ന നേരത്ത് കാണാതാകുമ്പോള്‍.ഒരുത്തിയെ വിളിച്ചു വിളിച്ചു കാണാത്തപ്പോള്‍ ചേച്ചി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു."This is to inform you Kathi that the flight is going.Good bye...Have a nice day".

ഇത് പോട്ടെ എന്നുവക്കാം.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉണ്ട് ഗേറ്റില്‍ നിന്നും നീങ്ങി തുടങ്ങിയ ഒരു പ്ലെയിനില്‍ കയറാന്‍ ഒരുത്തി ഓടിക്കൊണ്ട്‌ വരുന്നു.നാട്ടില്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ചേച്ചി പൊക്കോ.നാളത്തെ അടുത്ത പ്ലെയിനില്‍ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞെന്നെ.ഇവിടെ ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.ചേച്ചി എങ്ങിനെയാണാവോ കോണിയില്ലാതെ കയറിയത് ?ഇനി അവന്മാര് പറഞ്ഞത് പോലെ ചാടിക്കേറാം എന്നാണോ?ഇതിലും ഭയങ്കരമായിരുന്നു അടുത്ത പ്ലെയിനിന് വരി നിന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരുത്തന്‍ വന്നു മുന്പ് പോയ പ്ലെയിനില്‍ കയറാന്‍ പോയത്.കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.നാട്ടിലെ ബസ്‌ സ്റ്റാന്റ് ഇതിലും ഭേദമാണ്.തൃശൂര്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നും ഇരപ്പിച്ചു ഇരപ്പിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഇരിഞ്ഞാലക്കുട ലിമിറ്റഡ് സ്റ്റോപ്പില്‍ കയറാന്‍ ഇതിലും ബുദ്ധിമുട്ടാ.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലൈറ്റിലെക്കും ആളെ കയറ്റിതുടങ്ങി.കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യത്തെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ടും ഇത്തവണ രണ്ടു ബാഗുകള്‍ കൈയ്യില്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ടും ഇടിച്ചു കയറി ക്യുവില്‍ നിന്നും.കമലിന്റെ ദശാവതാരം സിനിമക്ക് ക്യുവിന്റെ മുകളിലൂടെ പോയി ടിക്കറ്റ് എടുത്ത നമ്മളോടാ ഇവന്മാരുടെ കളി.പക്ഷെ പ്ലെയിനിന്റെ ഉള്ളില്‍ കടന്നതും സകല പ്രതീക്ഷയും പോയി.ടെമ്പോ ട്രാവലറിന്റെ അത്രക്കും ഉണ്ട് വീതി.ഒരു നിരയില്‍ വെറും മൂന്ന് സീറ്റുകള്‍.ഒരു സൈഡില്‍ രണ്ടും മറ്റേ സൈഡില്‍ ഒന്നും.നാട്ടില്‍ ഓടുന്ന ബസ്സിനു പോലും ഇതിലും സീറ്റുകള്‍ ഉണ്ടാകും.ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റാത്തവര്‍ താഴെ കൊടുത്ത ഫോട്ടോ നോക്കുക .

 

നേരെ നിന്നാല്‍ തലയിടിക്കും.കൈയ്യില്‍ ഉള്ള ഒരു ബാഗു ഇതിന്റെ ലഗ്ഗെജു സ്പേസില്‍ കയറുന്നപോലുമില്ല.അങ്ങനെ വീണ്ടും സീറ്റിന്റെ അടിയില്‍ ബാഗു വക്കേണ്ടി വന്നു.

പക്ഷെ ഈ ഫ്ലൈറ്റില്‍ കയറിയതുകൊണ്ട് ഒരു മെച്ചം ഉണ്ടായി.ഒരു എയര്‍ ഹോസ്റ്റെസ് ചേച്ചി എങ്ങിനെ ഒരു പ്ലെയിനില്‍ എല്ലാവരെയും മാനേജ് ചെയ്യുന്നു എന്ന് പഠിക്കാന്‍ പറ്റി.ഇന്ത്യയില്‍ സര്‍വീസ് നടത്തുന്നവര്‍ക്ക് വേണമെങ്കില്‍ കോസ്റ്റ് കട്ടിംഗ് എന്നാ നിലയില്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയ പരിപാടിയാണ് ഇത്.അതുപോലെ പ്ലെയിനുകള്‍ വരിനിന്നു റണ്‍ വേയിലേക്ക് കയറുന്നു.ചിലപ്പോള്‍ വലിയ രണ്ടു പ്ലെയിനുകള്‍ നില്‍ക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിലേക്ക് ചെറിയ പ്ലെയിനുകള്‍ കയറുന്നു.നാട്ടില്‍ റെയില്‍ വെ ഗേറ്റില്‍ കിടക്കുന്ന പാണ്ടിലോറികളുടെ ഇടയിലേക്ക് ഓട്ടോ റിക്ഷ കയറുന്നപോലെ.

പിന്നെ ഒരു കാര്യം, പ്ലെയിന്‍ ശരിക്കും എങ്ങിനെ പോകുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാകാന്‍ പറ്റി.ചെറിയ ഒരു വഞ്ചിയില്‍ പോകുന്നതും വലിയ കപ്പലില്‍ പോകുന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഉണ്ടല്ലോ അതിവിടെയും ഉണ്ട്.വലിയ പ്ലെയിനില്‍ പോയാല്‍ നമുക്ക് എഞ്ചിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റില്ല.പക്ഷെ ഇതില്‍ ഡ്രൈവര്‍ സോറി അല്ല പൈലറ്റ് ഗിയര്‍ മാറുന്നത് പോലും ശരിക്കും മനസ്സിലാകും.ഞാന്‍ അമേരിക്കയില്‍ പോയിട്ട് ഒരു വാട്ടര്‍ തീം പാര്‍ക്കില്‍ പോയില്ലല്ലോ എന്ന് കുറെ വിഷമിച്ചിരുന്നു .പക്ഷെ ഇതില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ എല്ലാം തീര്‍ന്നു.എല്ലാ റൈട്കളിലും ഒരുമിച്ചു കയറിയ പ്രതീതി.തിരിച്ചു ഇറങ്ങിയ കാര്യം പറയുകയാണെങ്കില്‍

മുജമ്മപുണ്യം അല്ലെങ്കില്‍ ആരുടെയൊക്കെയോ പ്രാര്‍ത്ഥന.

അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 5 അമേരിക്കക്കാരുടെ ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളേ...

പഴയ പോസ്റ്റുകള്‍ 
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 1 പോകണോ..വേണ്ടയോ..പോകണൊവേണ്ടയോ...
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 2 ന്യൂയോര്‍ക്ക്‌ ന്യൂയോര്‍ക്കേയ് ഡല്‍ഹി വഴി ന്യൂയോര്‍ക്കേയ്
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 3 AI 468ഉം AI 101ഉം
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 4 വീണ്ടും Extended Stay

അമേരിക്കയില്‍ നല്ല നിലയില്‍ സ്വന്തമായുള്ള വില്ലയില്‍ കഴിയുന്നവന്‍ ആയാലും ഒറ്റ മുറിയില്‍ ബെര്‍ത്തില്‍ കഴിയുന്നവന്‍ ആയാലും ചേട്ടാ എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങള്‍ ?കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ എങ്ങിനെ പോകുന്നു ?എന്നുചോദിച്ചാല്‍ ഒറ്റ ഉത്തരമേ വരൂ. "ഓ എന്നാ പറയാനാ.തട്ടിയും മുട്ടിയും അങ്ങനെ പോകുന്നു.ഇവിടെ വലിയ മെച്ചമൊന്നും ഇല്ലെടെ.ജോലി എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും പോകും എന്നാ നിലയിലാ.പിന്നെ ഭയങ്കര ചിലവാ.കാറിനു ഇന്‍ഷുറന്‍സ് അടക്കണം.പുല്ലു വെട്ടാന്‍ കാശുകൊടുക്കണം.പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കണം.പിന്നെ നാട്ടില്‍ പോയി വന്നാല്‍ അതുവരെയുണ്ടയിരുന്നത് എല്ലാം തീരും.ഒന്നും മിച്ചംവെക്കാന്‍ പറ്റില്ല.എന്നാല്‍ ചേട്ടാ അവിടെ അത്രയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെങ്കില്‍  ഇങ്ങോട്ട് പോരെ.ഇവിടെ തൂമ്പയെടുത്ത് കിളച്ചാല്‍ അതിലും കൂടുതല്‍ കിട്ടും എന്ന് നമ്മള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഏയ്‌ അത് പറ്റില്ല.പട്ടിണി കിടന്നാലും അമേരിക്ക വിട്ടു വേറെ ഒരു കളിയും ഇല്ല.

ഇപ്പ്രാവശ്യം അമേരിക്കയില്‍ പോയപ്പോള്‍ ബാച്ചിലേഴ്സ് എന്തുകൊണ്ട് തിരിച്ചു വരുന്നില്ല എന്നതിന്‍റെ കാരണം ഏകദേശം പിടികിട്ടിയെങ്കിലും ഫാമിലീസ് എന്തുകൊണ്ട് തിരിച്ചു വരുന്നില്ല എന്ന് മനസിലായില്ല.പക്ഷെ ചെലവ് ചെലവ് എന്ന് അവര്‍ ഇടയ്ക്കിടെ പറയുന്നതിന്റെ കാരണം പക്ഷെ ശരിക്കും മനസിലായി.അതിനു പ്രത്യേകിച്ച് റിസര്‍ച്ച് ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ല.അവിടെ ഒരു സിറ്റിയില്‍ നിന്നും ഒരു ആയിരം മൈല്‍അപ്പുറമുള്ള മറ്റൊരു സിറ്റിയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ മതി.എല്ലാം താനേ മനസിലാകും.എനിക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വന്നത് ന്യൂ ജേഴ്സിയില്‍ നിന്നും നോര്‍ത്ത് കരോലിനയില്‍  ഉള്ള ഷാര്‍ലറ്റ് (Charlotte)വരെയായിരുന്നു.

കമ്പനി ആവശ്യം ആയതുകൊണ്ട് ടിക്കെറ്റ് എല്ലാം കമ്പനി വക.പിന്നെ നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ ആയതുകൊണ്ട് എന്തിന്റെയും വില നോക്കുമല്ലോ.അങ്ങനെ ചുമ്മാ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം മനസിലായി.ഡയറക്റ്റ് ബസില്ല.ട്രെയിന്‍ എന്ന പരിപാടി അവിടെ നടപ്പില്ല.ഒന്നാമത് ഒരു ട്രെയിനില്‍ അവിടെ എത്താന്‍ പറ്റില്ല.രണ്ടു മൂന്ന് ട്രെയിന്‍ കയറണം.പിന്നെ ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ബസിലും കയറണം.രണ്ടാമത് മുടിഞ്ഞ റേറ്റ്.പിന്നെയുള്ളത് റോഡ്‌ മാര്‍ഗം.പക്ഷെ ശരിക്കും ടൈം എടുക്കും.അടുത്ത ചോദ്യം ആര് കാറോടിക്കും?ഇതെല്ലം കമ്പനിക്കു അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു തന്നു.നെവാര്‍ക്ക് എയര്‍പോര്‍ട്ട് നിന്നും ഷാര്‍ലറ്റ് ഡഗ്ലാസ് എയര്‍ പോര്ട്ടിലേക്ക് വരെ.അങ്ങനെ കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും അമേരിക്കയില്‍ എത്തിയ ഞാനും അവിടെ ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില്‍ വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന വേറെ രണ്ടു പേരും പിന്നെ ക്ലയന്റ് കമ്പനിയില്‍ നിന്നും ഒരു പുള്ളിയും 10Jul2011 ഒരു ഉച്ചേമുക്കാലിന് യാത്ര തുടങ്ങി.

രണ്ടാഴ്ചയാണ് അവിടത്തെ പരിപാടി.ഞാനോഴിച്ചുള്ളവര്‍ ന്യൂ ജേഴ്സിയില്‍ സ്ഥിരതാമസക്കാരയതുകൊണ്ട് വീക്കെണ്ട് അവര്‍ തിരിച്ചു പോകും. പിന്നെ ഞായറാഴ്ച്ചയെ വരൂ.ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കൈയ്യില്‍ മാത്രം വലിയ ബാഗ്‌.മറ്റുള്ളവന്മാരുടെയടുത്  മീഡിയം ബാഗുകള്‍.ചോദിച്ചപ്പോള്‍ 5 ദിവസത്തെ ലഗ്ഗെജു മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു എന്നൊരു മറുപടി.പക്ഷെ അതിന്റെ ശരിക്കുള്ള കാരണം മനസിലായത് ലഗ്ഗെജു ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്തപ്പോഴാണ്.ഞാനൊഴിച്ച്‌ വേറെയാരും ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്തില്ല.നമുക്ക് പണ്ടേ കയ്യില്‍ ഒന്നും പിടിച്ചു യാത്ര ചെയ്യുന്ന ശീലം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.ആദ്യമായിട്ടാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു ഒരു ഇന്ത്യക്കാരന്‍ രണ്ടു ബാഗുകള്‍ ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യുന്നത് എന്ന ഭാവത്തില്‍ ആ കറുത്ത ചേട്ടന്‍ എന്നെയൊന്നു നോക്കി.ഫിഫ്ടി ഡോള്ലെഴ്സ്...അല്ല ചേട്ടാ ടിക്കറ്റ്‌ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ വഴി എടുത്തതാ.അതിനു കാശും കൊടുത്തു.അതിന്റെ കടലാസല്ലേ ചേട്ടന്റെ കൈയ്യില്‍ തന്നത്.പിന്നെ ഇത് എന്തിനാ  ഈ ഫിഫ്ടി ഡോള്ലെഴ്സ്? ഇത് രണ്ടു ബാഗുകള്‍ ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യാനുള്ള ഫീസാ.അതായത് ഒരു ബാഗ്‌ ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യാന്‍ $25...ചെറുങ്ങനെ തല കറങ്ങിയോ എന്നൊരു സംശയം.

ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ രാമനാരായണാ...എന്ന് ഭാവിച്ചു മാറി നിന്നിരുന്ന കൂടെയുള്ളവര്‍ അപ്പോഴേ രംഗത്തെത്തി കാഴ്ചക്കാരായി.ഫിഫ്ടി ഡോള്ലെഴ്സ് എങ്കില്‍ അത് എന്ന് കരുതി പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും കാശു എടുത്തു കൊടുത്തപ്പോള്‍ പുള്ളിയുടെ അടുത്ത കമന്റ്‌.ഇവിടെ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ മാത്രമേ എടുക്കൂ.നോട്ട് ഞങ്ങള്‍ ടിപ്സ് കൊടുക്കാന്‍ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കൂ.ഇതില്‍ പണി പാളി.ഇനി ഒറ്റ വഴിയെ ഉള്ളൂ.കൂടെയുള്ളവന്മാരുടെ കാലില്‍ വീഴുക.ദയനീയമായ ഒരു നോട്ടത്തിലൂടെ അവരെ കാര്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി.പിന്നെ രംഗം അവര്‍ ഏറ്റെടുത്തു.

അതി വിദഗ്ദമായി അവര്‍ ഒരു ബാഗ്‌ മറ്റേ വലിയ ബാഗിന്റെ ഉള്ളിലാക്കി.എന്നിട്ട് ഒരു ബാഗിന്‍റെ കാശു ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ വഴി കൊടുത്തു അത് മാത്രം ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്തു.ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി എന്തുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ മീഡിയം സൈസിലുള്ള ബാഗ്‌ എടുത്തതെന്നും ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യാതിരുന്നതെന്നും.അപ്പോള്‍ ഗുണപാഠം  എന്താണ്?

ഗുണപാഠം 1 :അമേരിക്കയില്‍ പ്ലെയിനില്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ ലഗ്ഗെജു ഉണ്ടെങ്കില്‍ മീഡിയം സൈസില്‍ ഉള്ള ബാഗുകളില്‍ ആക്കി ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യാതെ സൂക്ഷിക്കുക.ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്താല്‍ ട്രൌസര്‍ കീറും.

അമേരിക്കയില്‍ ചെന്നയുടനെ ചുമ എന്നൊരു സംഗതി പിടിച്ചതുകൊണ്ട് ഫുള്‍ ടൈം വെള്ളം കൂടെകൊണ്ടു നടക്കുക എന്ന സായിപ്പിന്റെ അസുഖം  പിടി പെട്ടിരുന്നു.അങ്ങനെ ഞാന്‍ വെള്ളം കുടിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ കൂടെയുള്ളവന്മാര്‍ പറഞ്ഞു ഇത് സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കിംഗ് വരെയേ പറ്റൂ.അവര്‍ വെള്ളം അകത്തു കടത്തി വിടില്ല.ശരി വെള്ളമല്ലേ അകത്തു കയറ്റാതെയുള്ളൂ,ബോട്ടില്‍ കൊണ്ട് പോകാമല്ലോ? പിന്നെ അകത്തു നിന്നും കുടിവെള്ളം എടുക്കാം.ഓക്കേ ശരി ചേട്ടാ.അങ്ങനെ അവരെല്ലാം കൊണ്ട് വന്ന ബോട്ടില്‍ കുടിച്ചു തീര്‍ത്തു.നമുക്ക് കുടിക്കാവുന്നതല്ല കുടിക്കാന്‍ പറ്റൂ.ഡോള്ലെഴ്സ് കൊടുത്തു വാങ്ങിയ വെള്ളമാണ് .വെറുതെയങ്ങു കുടിക്കാന്‍ പറ്റോ?ഞാന്‍ കുറച്ചു ബാക്കി വച്ചു.എങ്ങാനും കടത്തി വിട്ടാലോ?

സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കിംഗ്.നാട്ടിലെ പോലെ അല്ല,ഷൂസും ,ബെല്‍ട്ടും വരെ ഊരണം.അങ്ങനെ എന്റെ സ്ഥാപകജംഗമവസ്തുക്കള്‍ മുഴുവന്‍ ഒരു കുട്ടയിലാക്കി നിരായുധനായി സെന്സറിന്റെ അപ്പുറം കടന്നപ്പോള്‍ എക്സറേ ടി വിയില്‍ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നവന്‍ അലറുന്നു.മാന്വല്‍ ചെക്കിംഗ് നീടെഡ്.ഛെ...ഇവന്റെ മെഷീന്‍ ഇത്ര കൂതറയാണോ?ഇതിലും നല്ലത് ഞങ്ങളുടെ നെടുമ്പാശേരിയില്‍ ഉണ്ടെടാ...എന്നെ നോക്കിയാണ് അലറുന്നത്.ഇനി ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും അഴിക്കാന്‍ മറന്നോ? ഓ യെസ് ചീപ്പ് പുറകിലെ പോക്കറ്റില്‍ കിടക്കുന്നു.പണി പാളിയോ? ഇല്ല പാളിയില്ല.ദാണ്ടേ ആപ്പിള് പോലത്തെ ഒരു പോലീസ് ചേച്ചി വരുന്നു.ദൈവമേ ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയില്‍ കാണുന്നത് പോലെ എന്നെ പരിശോദിക്കാന്‍ ആണോ?സോണിയാ ...സോണിയ വരുന്നു..സോണിയ വരട്ടെ...സോണിയ..

വന്നപാടെ ചേച്ചി എക്സറേ ടി വിയിലേക്ക് നോക്കി എന്നിട്ട് ഒരു പ്രത്യേക സ്ലാങ്ങില്‍ ചോദിച്ചു വെള്ളമുണ്ടോ ?അമേരിക്കന്‍ അല്ല.പക്ഷെ ചേച്ചി നല്ല കീറാന്നു തോന്നുന്നു.കണ്ടപാടെ വെള്ളം ചോദിക്കുന്നു.യെസ് ചേച്ചി.ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്ത ബാഗില്‍ നല്ല നാടന്‍ അച്ചാറ്  ഇരിപ്പുണ്ട് എന്ന് പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ നമ്മള്‍ ഇതൊന്നും കൈ കൊണ്ട് തൊടാത്തത് കൊണ്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.അപ്പോള്‍ തന്നെ ചേച്ചി വെള്ളമെടുത്തു മാറ്റിവച്ചു.പിന്നെ ഒരു ഗ്ലൌസ് ഇട്ടു ബാഗു മൊത്തം  പരിശോദിച്ചു.നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പോലെ എല്ലാം വലിച്ചുവാരിയിട്ടു ഉള്ള പരിശോദനയല്ല ചുമ്മാ കൈയ്യിട്ടുള്ള പരിശോദന.എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.ഗോചുചോ.ദൈവമേ ഗോ ട്ടു കോപ്പ്  എന്നാണല്ലോ പറയുന്നത് ?അതായത് പോലീസ് പിടിച്ചു.ഇലക്ട്രിക്‌ ചെയര്‍,ഗ്വാണ്ടെനാമോ ജെയില്‍ ഇതെല്ലം ഒരു മിന്നായം പോലെ മനസില്‍ കൂടി കടന്നു പോയി.ഇന്‍ഫോപാര്‍ക്കിലെ തേജോമയയില്‍ ഉച്ചസമയതിരുന്നു, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വരുന്ന കിളികളെ വായില്‍ നോക്കിയതിനുള്ള ശാപമാണോ? ചേച്ചി കാന്‍ യു പ്ലീസ് റിപീറ്റ്?

ഗുഡ് ട്ടു ഗോ.ഓഹോ അങ്ങനെയയിരുന്നോ?താങ്കൂ ചേച്ചി താങ്കൂ.വേണമെങ്കില്‍ എന്നെക്കൂടി പരിശോദിച്ചോ.വിരോദമില്ല.കേരളത്തിലോട്ടു വരുമ്പോള്‍ ട്രെയിനില്‍ ആണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ ഇരിഞ്ഞാലകുട സ്റ്റേഷന്‍ എത്തുമ്പോള്‍ വിളിച്ചാല്‍ മതി.ഇപ്പോള്‍ ആളൂര് ത്രീ സ്റ്റാര്‍ ബാര് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.ഞാന്‍ കുടിക്കില്ലെങ്കിലും ഒരു കമ്പനി തരാം.ചേച്ചി ആള് കമ്പനി ആയി.ബോട്ടില്‍ വേണമെങ്കില്‍ വെള്ളം കളഞ്ഞു തരാമത്രേ.പക്ഷെ ഇവിടെ ഒന്നും കുടിവെള്ളം എന്ന സംഗതി ഇല്ല.കാശു കൊടുത്തു വാങ്ങണം.എന്നാല്‍ ശരി ചേച്ചി ഈ ബോട്ടില്‍  എന്റെ ഓര്‍മയ്ക്ക് ചേച്ചി തന്നെ വച്ചോ.അതിനു ശേഷം ഞാന്‍ അവിടെ മുഴുവന്‍ നടന്നു നോക്കി.കുടിക്കാനുള്ള വെള്ളം എവിടെയും ഇല്ല.ഒന്നുകില്‍ റസ്റ്റ്‌ റൂമിലെ വെള്ളം കുടിക്കണം.അല്ലെങ്കില്‍ കാശു കൊടുത്തു വാങ്ങണം.റസ്റ്റ്‌ റൂം എന്ന് പറയുന്നത് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കക്കൂസ്,മൂത്രപ്പുര എന്ന് പറയുന്ന സ്ഥലങ്ങള്‍ തന്നെ.കുക്കീസ് ,കാന്റി എന്ന് പറയുന്നതുപോലെ ചെറിയ ഒരു പേര് മാറ്റം.

ഗുണപാഠം 2 :പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ഇല്ല.നെടുമ്പാശേരിയില്‍ അറ്റ്ലീസ്റ്റ് കുടിവെള്ളം എങ്കിലും ഉണ്ട്.നാട്ടിലെ എന്തിനെയും കുറ്റം പറയുന്നതിന് മുന്പ് നാടിനു പുറത്ത് എന്താണ് ഉള്ളത് എന്നും കൂടി അറിയണം.

അങ്ങനെ സെക്യൂരിറ്റി എന്നാ കടമ്പ കഴിഞ്ഞു.ഇനി ഉള്ളത് ഏതു ഗേറ്റ് ആണ് നമ്മുടെ എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കലാണ്.കൊച്ചിയില്‍ ആണേല്‍ അങ്ങനെ വലിയ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ഒന്നും ഇല്ല.ഒറ്റ ഗേറ്റെ ഉള്ളു.പക്ഷെ ഇവിടെ അമ്പതിന് മുകളിലാണ് ഗേറ്റുകള്‍.ഒരു ടി വിയില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ മനസിലായി നമ്മുടെ ഗേറ്റ് ആണ് ഏറ്റവും അകലെയുള്ള ഗേറ്റ്.നാട്ടില്‍ ഒരു ബസു പിടിച്ചു പോയാല്‍ മിനിമം ചാര്‍ജില്‍ പോകാന്‍ പറ്റില്ല.ഒരു രണ്ടു പോയന്റിന്റെ വഴി എങ്കിലും കാണും.അങ്ങിനെ അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ ആകെ 10 കസേരകള്‍.നമ്മള്‍ നേരത്തെ ആയതുകൊണ്ട് ഇരിക്കാന്‍ പറ്റി.ഇനിയും ഒന്നര മണിക്കൂര്‍ ഉണ്ട്.പക്ഷെ പിന്നീടു വന്ന സായിപ്പന്മാര്‍ ഒക്കെ ക്യു ആയി നില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ഇതെന്താ നാട്ടിലെ ബസ്സില്‍ പോകുന്നതുപോലെ.ആദ്യം കയറിയാല്‍ നല്ല സീറ്റ്‌ കിട്ടുമോ?ഫ്ലൈറ്റില്‍ കയറി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി സീറ്റ്‌ അല്ല ലഗ്ഗെജു വക്കാനുള്ള സ്ഥലമാണ്‌ പ്രശ്നം.ഒരു ബാഗിന് 25 ഡോളര്‍ കൊടുക്കേണ്ടത് കൊണ്ട് ഒരുത്തനും ബാഗ്‌ ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്യില്ല.അതുകൊണ്ട് വേഗം കയറിയില്ലെങ്കില്‍ പ്ലെയിനിലെ ലഗ്ഗെജു വക്കാന്‍ മുകളിലുള്ള സ്ഥലം എല്ലാം നിറയും.എനിക്ക് അവസാനം ബാഗു സീറ്റിന്റെ അടിയില്‍ വക്കേണ്ടി വന്നു.അവസാനം കയറിയ ചേട്ടന്റെ കാര്യമായിരുന്നു അതിലും കഷ്ടം.ഒരു ഇഞ്ച് സ്ഥലം പോലും ഇല്ല.ചേട്ടന്‍ അവസാനം ബാഗു പ്ലെയിനിന്റെ നടുക്കുള്ള വഴിയില്‍ ഇട്ടു.അല്ലെങ്കിലെ ഒരു നിരയില്‍ 4 പേര്‍ ഇരിക്കുന്ന ചെറിയ പ്ലെയിന്‍ ആണ്.അതിന്റെ കൂടെ നടുക്ക് ഒരു ബാഗും കൂടെ ഇട്ടപ്പോള്‍ പൂര്‍ത്തിയായി.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പൈലറ്റ്‌ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു ഒരുത്തന്‍ വന്നു കൊണ്ട് പോയി.എയര്‍ ഹോസ്റ്റെസ് ചുമ്മാ അതെന്റെ കാര്യമല്ല എന്ന മട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.

ബാഗു എല്ലാം വച്ച് കഴിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോഴാണ് അപ്പുറത്തിരിക്കുന്നവന്‍ അവന്‍ കൊണ്ട് വന്ന ഫുഡ്‌ കഴിക്കുന്നത്‌ കണ്ടത്.കവര്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി അത് എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും വാങ്ങിച്ചതാണ്.ഛെ..മണ്ടന്‍ ഫ്ലൈറ്റില്‍ ഫുഡ്‌ തരുമെടെ.വെറുതെ എന്തിനാ കാശു കളയുന്നത് എന്ന് പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ നമ്മള്‍ ഒരു തമാശ പറയുന്നത് അവനു തമാശയായി തോന്നിയിലെങ്കില്‍ വെറുതെ അവനു ഒരു പണിയുണ്ടാക്കെണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി മനസ്സില്‍ മാത്രം പറഞ്ഞു.പണ്ടേ എനിക്ക് വിശപ്പിന്റെ അസുഖം ഉള്ളതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാതെ ഇരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല.അപ്പോഴാണ് പ്ലെയിനില്‍ അറിയിപ്പ് വന്നത്.കുടിക്കാനുള്ള പാനീയങ്ങള്‍ മാത്രം തരും.ഫുഡ്‌ വേണെങ്കില്‍ ഒരു മെനു എല്ലാ സീറ്റിലും ഉണ്ട്.അത് നോക്കി ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യാം.ചുമ്മാ ആ മെനുവില്‍ നോക്കിയതെ ഉള്ളു വിശപ്പെല്ലാം ആവിയായി.ഇന്ത്യയില്‍ ഒന്നര മണിക്കൂര്‍ യാത്ര ചെയ്താലേ വയറു നിറച്ചു കിട്ടില്ലെങ്കിലും വിശപ്പ്‌ മാറാന്‍ഉള്ളതെങ്കിലും കിട്ടും.

ഗുണപാഠം 3:പ്ലെയിനില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നതിന് മുന്‍പ് ഫുള്‍ ടാങ്ക് അടിക്കുക.എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നെങ്കിലും.

എനിക്കാണെങ്കില്‍ വിശപ്പ്‌ സഹിച്ചിരിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരേ ഒരു വഴി ടി വി കാണുക എന്നതാണ് .അങ്ങനെ ടി വി ഓണ്‍ ആക്കി.കൊള്ളാം നല്ല സിനിമകള്‍ ഉണ്ട് .എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ ടിവി പോലെയല്ല ഈ പ്ലെയിനിലെ ടി വി.സൈഡില്‍ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഉരയ്ക്കാന്‍ എന്ന പോലെ ഒരു പൊഴിയുണ്ട്.ആദ്യത്തെ സിനിമ പ്ലേ ചെയ്തപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം കൂടി മനസിലായി.ഇതില്‍ സിനിമ കാണണമെങ്കില്‍ 6 ഡോളര്‍ കൊടുക്കണം.പ്ലെയിന്‍ യാത്ര മൂന്ന് മണിക്കൂറില്‍ കൂടുതല്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ 8 ഡോളര്‍.അതിനു വേണ്ടി ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഉരയ്ക്കാന്‍ ഉള്ളതാണ് ടിവി യുടെ സൈഡിലെ ആ വര.ഈ സായിപ്പിന്റെ മുടിഞ്ഞ ഒരു ബ്ലുദ്ധി.

ഗുണപാഠം 4 :ജാടക്ക് വേണ്ടിയല്ല അമേരിക്കയില്‍ ഉള്ളവന്മാര്‍ എപ്പോഴും ഐപാട് പോലെയുള്ള 7 ഇഞ്ച്‌ സ്ക്രീന്‍ സൈസുള്ള ടാബ്ലെറ്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകള്‍ കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്.

ഷാര്‍ലറ്റ്  ചെന്നപ്പോള്‍ എന്‍റെ അടുത്ത ഡൌട്ട് ഇവന്മാര്‍ എങ്ങിനെ കാര്‍ ഒപ്പിക്കും എന്നതായിരുന്നു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ക്ലയന്റ് സായിപ്പു അവിടെ കിടന്ന ഒരു വാനില്‍ കയറിക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞു.ചാലക്കുടി ആമ്പല്ലൂര്‍ റൂട്ടില്‍ പണ്ട് സമാന്തര സര്‍വിസ് നടത്തിയിരുന്ന വാനുകളാണ് എനിക്ക് ഇത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഓര്‍മ വന്നത്.ഞങ്ങളെ കൂടാതെ വേറെ കുറെ പേര്‍ കൂടി കയറിയതോടെ വാന്‍ഓടിക്കുന്ന അമ്മച്ചി അത് മെല്ലെ അനക്കി തുടങ്ങി.അത് നിന്നത് ഒരു കാര്‍ റെന്റല്‍ ഓഫിസിലാണ്.ഒരു പത്തഞ്ഞൂറു കാറുകള്‍ അങ്ങനെ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.അതില്‍ നിന്നും നമ്മുടെ കൈയ്യില്‍ ഉള്ള കാര്‍ഡില്‍ പ്രിന്റ്‌ ചെയ്ത നമ്പര്‍ ഉള്ള കാര്‍ കണ്ടു പിടിച്ചു അത് ഓടിച്ചു സെക്യൂരിറ്റി പോസ്റ്റില്‍ കാര്‍ഡ്‌ കാണിച്ചാല്‍ റെന്റ് കാര്‍ നമുക്ക് കൊണ്ട് പോകാം.ക്ലയന്റ് പുള്ളി ആദ്യമേ കാര്‍ ബുക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.എന്തായാലും പരിപാടി കൊള്ളാം .

അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഷാര്‍ലറ്റ് എന്ന ടൌണ്‍ കടന്നു അതിനു പുറത്തുള്ള ആഴ്സ്ലെ എന്ന കൊച്ചു ടൌണ്‍ഷിപ്പില്‍  എത്തി അവിടെയാണ് ഞങ്ങളുടെ താമസം അടുത്ത രണ്ടാഴ്ചക്കാലം.തിരിച്ചുള്ള വിശേഷങ്ങളും എഴുതണം എന്നുണ്ട്.പക്ഷെ ഇത് തന്നെ വളരെ നീണ്ടുപോയപോലെ.അതുകൊണ്ട് അടുത്ത ലക്കത്തില്‍

അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 4 വീണ്ടും Extended Stay

പഴയ പോസ്റ്റുകള്‍ 

അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 1 പോകണോ..വേണ്ടയോ..പോകണൊവേണ്ടയോ...
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 2 ന്യൂയോര്‍ക്ക്‌ ന്യൂയോര്‍ക്കേയ് ഡല്‍ഹി വഴി ന്യൂയോര്‍ക്കേയ്
അമേരിക്കന്‍ രണ്ടാമൂഴം - 3 AI 468ഉം AI 101ഉം

ന്യൂ യോര്‍ക്കില്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്തായാലും ധൃതി വേണ്ട.വണ്ടി വളരെ നേരത്തെയാണ് എത്തിയത്.വൈകീട്ട് മൂന്ന് മണിക്കാണ് ഹോട്ടല്‍ ബുക്കിംഗ് പ്രകാരം അവിടെ കയറാന്‍ പറ്റുകയുള്ളു.ഇപ്പോള്‍ കാലത്ത് 5 മണി. എങ്ങിനെ നോക്കിയാലും ആറരക്കുള്ളില്‍ പുറത്തു കടക്കാം.ഡ്രൈവര്‍ വന്നിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്തോ? അങ്ങേരെ വിളിക്കാനാനെങ്കില്‍ ഒരു കാര്‍ഡ്‌ ആണ് തന്നിരിക്കുന്നത്.ഫോണ്‍ ബൂത്തില്‍ നിന്നും വിളിക്കാം എന്നാണ് അവരുടെ സൈറ്റില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.ഇനിയിപ്പോള്‍ ഹോട്ടലില്‍ ചെന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ മുറി കിട്ടുമോ എന്തോ ?പുറപ്പെട്ടിട്ട് ഏകദേശം 24 മണിക്കൂര്‍ ആയി. വയറിനുള്ളില്‍ നിന്നും ഡൌണ്‍ലോഡ് അലേര്‍ട്ട് കാര്യമായി വരുന്നുണ്ട്.കൊണ്ട് വന്നിട്ടുള്ള കപ്പ്‌ ആണെങ്കില്‍ ചെക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്ത ബാഗിലും.

ഓ കൊച്ചുവാണിയെവിടെ ? ഒന്ന് മുട്ടിയിട്ടു തന്നെ കാര്യം.ചുറ്റും നോക്കി പക്ഷെ കാണുന്നില്ല.എവിടെ പോയോ എന്തോ..എന്തായാലും പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ എടുത്തു പിടിക്കാം.എടുക്കാന്‍ വേണ്ടി ബാഗു തുറന്നതും മൊബൈല്‍ താഴെ വീണു.വീണു പരിചയം ഉള്ള മൊബൈല്‍ ആയതുകൊണ്ട് ഒന്നുംപറ്റിയില്ല.ഓഹോ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ കൊച്ചു വാണി? തൊട്ടടുത്തുകൂടെ നടന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്ന ആളെ ആണോ ഞാന്‍ ചുറ്റിലും തിരഞ്ഞത് ? ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ചവിട്ടിക്കൂട്ടിയേനെ.ഉയരം ഇല്ലത്തതുകൊണ്ടുള്ള ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളെ.കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും വന്നതല്ലേ? എന്നുവേണോ അതോ ലജ്ജെഗ് എവിടെ വരും ?എന്ന് ചോദിച്ചു മുട്ടിയാലോ.മലയാളത്തില്‍ ആവാം അല്ലെ ? ഛെ...വേണ്ട ഇംഗ്ലീഷ് മതി.മലയാളത്തില്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു ഫ്ലോ കിട്ടിയേനെ .പക്ഷെ ഇംഗ്ലീഷ് ആകുമ്പോള്‍ തിരിച്ചു വല്ല കടിച്ചാപൊട്ടാത്ത ഉത്തരം പറഞ്ഞാല്‍ പണിയാകും.അതിലും നല്ലത് ഡ്രൈവറെ വിളിക്കാനുള ഈ കാര്‍ഡ്‌ എങ്ങിനെ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് ചോദിച്ചു മുട്ടുന്നതാ."ഇതു പുറത്തു പോയിട്ടേ ബൂത്തില്‍ നിന്നേ വിളിക്കാന്‍ ഒക്കത്തുള്ളൂ.എന്‍റെ ഫോണില്‍ നിന്നും വിളിക്കാവെന്നെ" എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ സൂത്രത്തില്‍ ഒരു ഫോണ്‍ നമ്പരും ഒക്കും. ഓ എന്‍റെ ഒരു ബുദ്ധി.ഒന്നുകൂടി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തേക്കാം.Excuse me..Actually this is my first time here.Would you please tell me how to use this phone card? മലയാളത്തില്‍ ആണേല്‍ "അതേയ് ഞാന്‍ എവിടെ ആദ്യായ്ട്ടാ.ഇതെങ്ങിന്യാപ്പൊ ഈ കാര്‍ഡിട്ടു വിളിക്കണേ? ആദ്യമായിട്ട് എന്ന് ചുമ്മാ ഒരു സിമ്പതി കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം.പിന്നെ ഒരു ഹെല്‍പ്പ് ആയതുകൊണ്ട് തിരിച്ചു ഫ്ഫാ..എന്നൊന്നും പറയില്ലല്ലോ.പിന്നെ അതില്‍ പിടിച്ചു കയറേണ്ടത് മിടുക്ക്

ആലോചിച്ചു പത്തു മിനിട്ട് എങ്ങിനെ പോയി എന്ന് മനസിലായില്ല.ദാണ്ടേ മുന്നിലൊരു വരി.ഓഹോ സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കിന് ഉള്ള വരിയാണല്ലോ.ഇതാണ് തക്കം.വരിയില്‍ വച്ച് ചോദിക്കാം.പക്ഷെ US സിറ്റിസെന്‍ ആണെങ്കില്‍ വേറെ വരിയാ.അതുപോലെ ഗ്രീന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ഉള്ളവര്‍ക്കും.എന്തായാലും വരുന്നത് വരട്ടെ നമുക്ക് നമ്മുടെ വരി.ഓഹോ ഇത് രണ്ടും അല്ലല്ലേ.ദാണ്ടേ വരുന്നു സെയിം വരിയിലേക്ക്.ടിക്ക് ടിക്ക്...ടിക്ക് ടിക്ക്.തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് ഒരു ക്ലോക്ക് അവിടെ അടിച്ചതാ.ഇഞ്ചോടിഞ്ച് പോരാട്ടം തൊട്ടു പുറകില്‍ നില്‍ക്കുമോ ഇല്ലയോ."ഓ ആഗെ ചലോ എക്ക്സ്ക്യുസ്  മി ".ഓ ഒരു ഹിന്ദി ഫാമിലി കയറി അതിനു പുറകില്‍ കൊച്ചു വാണി.ഛെ..ഇതാണ് പണ്ടുള്ളവര്‍ പറയുന്നത് തിരുവാതിര ഞാറ്റുവേലയ്ക്കു തന്നെ കുരുമുളക് കൊടിയിടണം എന്ന്.ഇനിയിപ്പോള്‍ ലഗ്ഗെജു എടുക്കാന്‍ വരട്ടെ അപ്പോള്‍ കാണാം.

അത്യാവശ്യം ആളുകള്‍ ഉള്ള വരിയായിരുന്നു. ഇവിടെ വച്ചാണ് നമ്മളോട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നത്.എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്?ഇവടെ എന്ത് ചെയ്യും?എവിടെ താമസിക്കും എന്നൊക്കെ.നിറയെ പോലീസുകാര്‍ നടപ്പുണ്ട്.ഒരുത്തി ഫോണ്‍ എടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേ അവന്മാര് പിടിച്ചു.ഇനി അവര്‍ക്ക്, ആര്‍ക്കാണ് വിളിക്കാന്‍ പോകുന്നത് എന്നറിയണം.ഉത്തരത്തില്‍ പന്തികേട്‌ തോന്നിയപ്പോഴേ അവന്മാര് ഒരു മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.ഇനി അവളുടെ കാര്യം കട്ടപ്പുക.എപ്പോള്‍ പുറത്തു കടക്കുമോ എന്തോ?കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോള്‍ കൂടെ വന്ന പുള്ളിയുടെ പാസ്പോര്‍ട്ടില്‍ എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിംഗ് തെറ്റിയത് കണ്ടിട്ട് മൂന്നു മണിക്കൂര്‍ ആണ് തടഞ്ഞു വച്ചത്.അങ്ങനെ അര മണിക്കൂര്‍ വരിനിന്നു  കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍റെ ഊഴം വന്നു.ഒരു അമ്മച്ചിയാണ്.ചെന്ന പാടെ ഒരു കിടിലന്‍ ചിരി വിത്ത്‌ ഗുഡ് മോര്‍ണിംഗ് ആന്‍ഡ്‌ "How are you doing today?" അമ്മച്ചി പാസ്‌ പോര്‍ട്ടും വിസയും നോക്കിയതിനു ശേഷം പതിവ് ചോദ്യം.എന്താണ് ഇവിടെ ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നത്?നമ്മള്‍ അതുപോലെ റെഡി മെയ്ഡ് ഉത്തരവും.ഞാന്‍ ഇവിടെ വര്‍ക്കേ ചെയ്യത്തില്ല..ചുമ്മാ കുറച്ചു നാട്ടുവര്‍ത്താനം പറയാന്‍ വന്നതാ.പിന്നെയും അമ്മച്ചി എന്തോ ചോദിച്ചു.അത് ശരിക്കും മനസിലാകാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നമ്മുടെ സാധാരണ ഓണ്‍ സൈറ്റുമായുള്ള കോളില്‍ പറയുന്ന പോലെ കോള്ലോക്കിയലായി "Sorry can you please come again?" എന്ന് പറഞ്ഞു.അവര് ഞെട്ടി.അവരുടെ ഇംഗ്ലീഷ് ശരിയാണോ എന്ന് അവര്‍ക്ക് സംശയം തോന്നിയ ആദ്യത്തെ നിമിഷം.അവര്‍ക്ക് ഒരു ഇന്ത്യക്കാരനോട് ഇംഗ്ലീഷ് പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്ന വിഷമത്തില്‍ പറഞ്ഞു.ഒകെ Approved.Please place your hand in the device.ആ സ്കാന്‍ ചെയ്യുന്ന മെഷീനില്‍ കൈ വച്ചോ .ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കടത്തി വിട്ടിരിക്കുന്നു.ട്ടപ്പ ട്ടപ്പെന്നു സീലും വച്ച് എന്നെ പറഞ്ഞു വിട്ടു.

വിമാനത്തില്‍ വച്ച് നമ്മള്‍ ഇറങ്ങുന്ന സമയം ആകുമ്പോള്‍ അവര്‍ നമുക്ക് രണ്ടു കടലാസുകള്‍ തരും.അതില്‍ നമ്മള്‍ നമ്മുടെ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം എഴുതണം.ഒന്ന് സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കും അതായത് മുകളില്‍ പറഞ്ഞ സീല്‍ അടിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ നമ്മള്‍ പൂരിപ്പിച്ച ഒരു കടലാസിലാണ്.പിന്നെയുള്ളത് കസ്റ്റംസ് ചെക്കിങ്ങിനും.അങ്ങനെ വീണ്ടും കിട്ടി ആറു മാസം ഇവിടെ അമേരിക്കയില്‍ നില്‍ക്കാനുള്ള അനുമതി.


ഇനിയുള്ളത് ചെക്ക് ഇന്‍ ചെയ്ത് ബാഗുകള്‍ കണ്ടു പിടിക്കുക എന്ന പണിയാണ്.വിമാനത്തില്‍ വന്ന എല്ലാവരുടെയും ബാഗുകള്‍ ഒരു കാന്വേയറില്‍ കിടന്നു കറങ്ങുന്നുണ്ടാകും.അതില്‍ നിന്നും നമ്മുടെ ബാഗെടുത്ത് കസ്റ്റംസില്‍ കാണിച്ചു പുറത്തു കടക്കാം.എന്തായാലും നമുക്ക് സമയമുണ്ടല്ലോ കൊച്ചു വാണി വരട്ടെ.അങ്ങനെ നിന്ന് നിന്ന് 15 മിനിറ്റ് ആയി.കാണുന്നില്ല അവന്മാര് പോക്കിയോ.ചില്ലായതുകൊണ്ട് അപ്പുറത്ത് ഉള്ള ക്യു കാണാം അവിടെയെങ്ങും ഇല്ല .എന്നാലിനി ബാഗെടുതെക്കാം.ഒരു കറക്കം കഴിഞ്ഞു രണ്ടു കറക്കം കഴിഞ്ഞു പക്ഷെ കണ്വേയറില്‍ എന്‍റെ ബാഗ്ഗുകള്‍കാണുന്നില്ല .ദൈവമേ എല്ലാം അതിനകത്താണല്ലോ.പണ്ട് ഇങ്ങനെ കുറെ പേര്‍ക്ക് സംഭവിച്ചത് എന്‍റെ തലയില്‍ കൂടി ഓടി തുടങ്ങി.ഇതിന്റെ പുറകില്‍ കൂടി നടക്കുകയെന്നാല്‍ തലവേദന പിടിച്ച പണിയാണ്.പിന്നെ അതിനു വേണ്ടി ഒന്നര മണിക്കൂര്‍ അകലെയുള്ള ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും ടാസ്കി പിടിച്ചു വരിക എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ,അതിലും ഭേദം ഇ ബാഗുകള്‍ പൊക്കോട്ടെ എന്ന് വയ്ക്കുന്നതാണ്.ദാണ്ടേ വലിയ ബാഗ് വരുന്നുണ്ട്.ആശ്വാസം തുണിയെല്ലാം അതിലാ.ഇനിയുള്ളത് ഭക്ഷണവും ,കപ്പും വച്ചിട്ടുള്ള ചെറിയ ബാഗ്.ദൈവമേ ഈ ബാഗിന്‍റെ ലോക്ക് ആരോ തുറന്നിരിക്കുന്നു.ഇനി വല്ല മയക്കു മരുന്നും വച്ചിട്ടുണ്ടോ?പണ്ട് മിനിമോള്‍ വത്തിക്കാന്‍ എന്ന സിനിമയില്‍ കാണിച്ച പോലെ ഗുണ്ടകള്‍ തേടി വരുമോ എന്തോ? അതിലും പ്രശ്നം ഇവിടെ കസ്റ്റംസ് പിടിക്കുമോ എന്നതാണ്.എന്തായലും മറ്റേ ബാഗു കൂടെ വരട്ടെ.എന്നിട്ട് ഒന്ന് തുറന്നു നോക്കാം.

ദേ ആരാ പോകുന്നത് ? ശരിക്കും കണ്ടില്ല.വാണി ആണോ?കാന്വേയറിന്റെ മറ്റേ തലക്കലെക്കാണല്ലോ പോണത്. അങ്ങോട്ട്‌  പോയി നോക്കാം.ഛെ ആളുമാറിപോയി.എന്തായാലും വന്നത് വെറുതെ ആയില്ല മറ്റേ ബാഗു ആരോ ഈ ഭാഗത്ത്‌ മാറ്റി വച്ചിരിക്കുന്നു.ബ്ലെടി ഫൂള്‍സ്.ഇനിയിപ്പോള്‍ ബാഗിന്‍റെ ലോക്ക് പൊളിച്ച നിലക്ക് തുറന്നു നോക്കാതെ മുന്നോട്ടു കസ്റ്റംസില്‍ പോകാന്‍ പറ്റില്ല.വെറുതെ എന്തിനാ എനിക്ക് തീറ്റ തന്നു അമേരിക്കക്കാരുടെ കാശു കളയുന്നത്?

സാധാരണയായി ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും ഒരു മാസത്തിനു  ബിസിനസ്‌ വിസയില്‍ വരുന്നവന്‍ കൊണ്ട് വരുന്നത് മാത്രമേ ഞാനും കൊണ്ട് വന്നിട്ടുള്ളു.ഒരു ബാഗില്‍ എങ്ങാനും തണുത്താല്‍ ഇടാനുള്ള ഒരു സ്വെറ്റര്‍, പത്തു ഷര്‍ട്ടുകള്‍,നാലു പാന്റ്സ് ,രണ്ടു ജീന്‍സ്,4 ടി ഷര്‍ട്ടുകള്‍,പിന്നെ ഇവയോടുകൂടി ഉപയോഗിക്കേണ്ട അനുബന്ധ വസ്ത്രങ്ങള്‍.അടുത്ത ബാഗില്‍ മെയിന്‍ ഉപയോഗ വസ്തുവായ കപ്പും,നിത്യോപയോഗ വസ്തുക്കളായ ഷേവിംഗ് സെറ്റും പല്ല് തേക്കാനുള്ള ബ്രഷും,പിന്നെ കഴിക്കാനുള്ള സാധനങ്ങളും.താമസിക്കുന്ന ഹോട്ടലില്‍ അടുക്കള സൗകര്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇന്‍സ്റ്റന്റ് ആയി റെഡി ആക്കാന്‍ കിട്ടുന്ന പൊറോട്ട,ചപ്പാത്തി,മാഗ്ഗി ,ഇടിയപ്പം തുടങ്ങി വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ കൊറിക്കാനുള്ള ചിപ്സും ,കപ്പലണ്ടിയും വരെ.പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ ശരീരം നന്നാക്കാനുള്ള സൂപ്പ് പാക്കറ്റ്. അച്ചാറിന്റെയും,ജാമിന്റെയും, ചമ്മന്തിപ്പോടിയുടെയും കാര്യം പിന്നെ പറയേണ്ടല്ലോ.അതില്ലാതെ പറ്റില്ല.കുറച്ചു അറിയും കൂടി എടുക്കാമായിരുന്നു.അടുത്ത പ്രാവശ്യം ആകട്ടെ.അതുപോലെ പാല്‍ പൊടിയും കൂടിഎടുക്കാമായിരുന്നു .ലാപ്ടോപ് പിന്നെ കയ്യില്‍ പിടിച്ച ബാഗിലും.പിന്നെ എടുക്കാന്‍ മറന്നുപോയ  ഒരു സാധനം ഒരു ഗ്ലോബല്‍ adaptor ആയിരുന്നു.അതായത് അമേരിക്കയിലെ പ്ലഗ്ഗുകള്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്.നമ്മുടെ കൈയില്‍ഉള്ള പ്ലഗ്ഗുകള്‍ ഇവിടത്തെ സോക്കറ്റില്‍ കയറില്ല.മൊബൈല്‍ ചാര്‍ജ് ചെയ്യാനോ ക്യാമറ ചാര്‍ജ് ചെയ്യാനോ ഗ്ലോബല്‍ adaptor ഇല്ലെങ്കില്‍ നമുക്ക് പറ്റില്ല.

അങ്ങനെ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വച്ച് ബാഗ് തുറന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവിടെ ഒരു സംഭവം ആയി.എല്ലാവരും കസ്റ്റംസുകാര്‍ ചോദിച്ചാല്‍ മാത്രമേ തുറക്കൂ.പക്ഷെ ഞാന്‍ അതിലും മുമ്പേ തുറന്നല്ലോ എന്നായിരിക്കാം കാണുന്നവര് വിചാരിച്ചത്.ചിലരുടെയൊക്കെ നോട്ടം കണ്ടാല്‍ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു ഷേവിംഗ് സെറ്റ് കാണുന്നത് എന്ന് വരെ തോന്നി പോകും.എന്തായാലും ആരും ഒന്നും വച്ചിട്ടില്ല.ഇനി എയര്‍ ഇന്ത്യയെ രണ്ടു തെറി പറയാം.പക്ഷെ അവിടെയെങ്ങും ഒരു എയര്‍ പോയിട്ട് ഇന്ത്യക്കാരന്‍ പോലുമില്ല.ഭാഗ്യം.ഞാന്‍ തുറക്കുന്നത് കസ്റ്റംസുകാരന്‍ കണ്ടത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല,എന്നെ കണ്ടതെ കസ്റ്റംസ് പുള്ളി എന്‍റെ പേപ്പറ് വാങ്ങി വച്ചിട്ട് പൊക്കോളാന്‍ പറഞ്ഞു.അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചതിലും നേരത്തെ പുറത്തെത്തി.

കാണ്ഡം - സ്വയം തൊഴില്‍

സിനിമയില്‍ കാണുന്നപോലെ വല്ല ബോര്‍ഡും ഉണ്ടോ എന്തോ? "ജോയ് ജോര്‍ജ്,ടെക്നിക്കല്‍ ലീഡ്,കൊച്ചി" എന്നൊക്കെ എഴുതിയ ബോര്‍ഡു കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തു വക്കാമായിരുന്നു.പക്ഷെ ഒന്നുമില്ല.ഇനി ഈ ഫോണ്‍ കാര്‍ഡ്‌ തന്നെ ശരണം.എങ്ങിനെ വിളിക്കും.ഒരു ചൈനക്കരനോട് ചോദിച്ചു.അവനു ചൈനീസ് പോലും മര്യാദക്ക് പറയാന്‍ കിട്ടില്ല.ഇവനൊക്കെ ആരാണാവോ വിസ കൊടുക്കുന്നത്?ഇനിയുള്ളത് അവിടെയും ഇവിടെയും ഉള്ള ഇന്ത്യക്കാരാണ്.അങ്ങനെ ഒരു പുള്ളിയോട് ചോദിച്ചു.അങ്ങേര്‍ക്ക് അപ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് ഹിന്ദി അറിയുമോ എന്നറിയണം.അല്ലെങ്കില്‍ മറാട്ടി ആയാലും മതിയത്രേ.ഞാന്‍ ഹിന്ദി പറയാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴേ പുള്ളി പറഞ്ഞു.അങ്ങേ മൂലക്ക് ബൂത്തുകള്‍ ഉണ്ട്.അവിടെ പോയി കാര്‍ഡിലെ പിന്‍ നമ്പര്‍ അടിച്ചു വിളിക്കാം.

ഇവിടത്തെ ബൂത്തുകള്‍ കൊള്ളാം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കൂട് പോലെ നിന്ന് വിളിക്കുന്ന ബൂത്ത്‌ പോലെയല്ല .ഇരുന്നു വിളിക്കാം.അങ്ങനെ അഭ്യാസം തുടങ്ങി.ആദ്യം തന്നെ ഒരു ഡോളര്‍ ഇടണം പോലും.പിന്നെയെന്തിനാ ഈ കാര്‍ഡ്‌?അങ്ങനെ വീണ്ടും മറ്റേ പുള്ളിയെ തപ്പിയെടുത്തു.ഇപ്പ്രാവശ്യം അങ്ങോരും കൂടി ബൂത്തിലേക്ക് വന്നു.പക്ഷെ പുള്ളി വന്ന പാടെ അടുത്ത ബൂത്തിലിരിക്കുന്ന കറുമ്പനോട് എന്തോ പറയുന്ന കേട്ടു. എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.ആ കറുമ്പന്റെ കയ്യിലുള്ള മൊബൈല്‍ വഴി വിളിച്ചോ..ഓ ചേട്ടാ ഞാന്‍ നമിച്ചു പോയി.ഇങ്ങനെയും അപരിചിതരെ സ്നേഹിക്കുന്ന നാടോ?അങ്ങനെ ഞാന്‍ കറുമ്പന്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ കറുമ്പന്‍ പറഞ്ഞു.3 മിനിട്സ് 1 ഡോളര്‍.ഓഹോ പുള്ളി ഇവിടെ ഒരു പാരല്ലെല്‍ ബൂത്ത്‌ നടത്താന് അല്ലെ ? പുലി.തിരിഞ്ഞു ഇന്ത്യക്കാരനെ നോക്കിയപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു.ഇവിടത്തെ ബൂത്തില്‍ ആയാലും 1 ഡോളര്‍ കൊടുക്കണം.എന്‍റെ കാര്‍ഡ്‌ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പറ്റിയ തരത്തിലുള്ള ബൂത്തുകള്‍ ഇവിടെ ഇല്ലത്രെ.ഡൌണ്‍ലോഡ് സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യാനുള്ള സിഗ്നലുകള്‍ വീണ്ടും വയറില്‍ നിന്നും വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഓക്കേ പറഞ്ഞു.പക്ഷെ ഈ കറുമ്പനെ കാണുമ്പൊള്‍ ഒരു പേടി ഇല്ലാതില്ല.ആറര അടിക്കുമെലെ പൊക്കം അതിനൊത്ത അല്ലെങ്കില്‍ കുറച്ചു കൂടുതല്‍ ഉള്ള തടി. കാശ് കൊടുക്കാന്‍ നേരം പഴ്സ് പിടിച്ചു വാങ്ങി ഓടിയാല്‍ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല.നോക്കി നില്‍ക്കേണ്ടി വരും.തപ്പിയപ്പോള്‍ ഒരു ഡോളറിനു നോട്ടു കിട്ടിയതുകൊണ്ട് പുള്ളിയോട് നമ്പര്‍ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു.ഇന്ത്യക്കാരന്‍ മുങ്ങി.കറുമ്പന്‍ ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലവും, അവിടേക്ക് എങ്ങിനെ വരണമെന്നും പറഞ്ഞു തന്നു.ഞാന്‍ അങ്ങിനെ തന്നെ ഡ്രൈവരോടും പറഞ്ഞു.ഡ്രൈവര്‍ അടുത്ത് എവിടെയോ ഉണ്ടത്രേ?ട്രാഫിക്കില്‍ പെട്ട് കിടക്കുകയാണ്.ഒരു മിനിട്ടിനുള്ളില്‍ ഫോണ്‍ വിളി കഴിഞ്ഞു കറുമ്പനു ഒരു ഡോളര്‍ കൊടുത്തു.അങ്ങനെ മിഷന്‍ തീര്‍ത്തു.പിന്നെ കുറച്ചു നേരം കൂടെ അവിടെ നിന്നപ്പോള്‍ മനസിലായി കറുമ്പന്‍ ആള് കുഴപ്പമില്ല.ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതാണ്‌.പണിയെടുക്കാന്‍ ആരോഗ്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല.പുള്ളി ആരെയും ഫോണ്‍ വിളിക്കാന്‍  നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നില്ല.നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ബൂത്തിലുള്ള ഫോണുകള്‍ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നവന്മാര്‍ കേടാക്കിവച്ചേനെ..

ഒന്ന് ശരിക്കും ഈ ബിസിനസ്‌ പഠിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.അതുപോലെ പുള്ളിയുടെ കൂടെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കണമെന്നും.പക്ഷെ ഡ്രൈവര്‍ പെട്ടെന്ന് വന്നത് കൊണ്ട് നടന്നില്ല.പുള്ളി ഒരു ബോര്‍ഡും പിടിച്ചാണ് വന്നത്.പക്ഷെ അതില്‍ ജോയ് ജോര്‍ജ് എന്ന് മാത്രമേ ഉള്ളു.പുള്ളിയുടെ കൂടെ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ വീണ്ടും രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിമുട്ടി.പക്ഷെ ഇത്തവണ കൊച്ചുവാണിയുടെ കൂടെ എന്നെക്കാളും ഉയരവും മസിലുമുള്ള വേറെ ഒരുത്തന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അല്ലേലും ഈ ഉയരം ഇല്ലാത്തവരെ മുട്ടിയിട്ടും ഒരു കാര്യവുമില്ല..അയ്യയ്യയ്യെ..

ഡ്രൈവര്‍ നല്ല കമ്പനി ആയിരുന്നു.ഇവിടെ പതിനഞ്ചു കൊല്ലമായത്രേ വന്നിട്ട്.ഹോട്ടലില്‍ ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടായില്ല.മൂന്ന് മണിക്കാണ് ടൈം എങ്കിലും അവിടത്തെ ചേച്ചി വേറെ ഒരു മുറി ശരിയാക്കി തന്നു.ശരിക്കും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു .പിന്നെ ഓഫിസിലെ വിളിക്കേണ്ടവരെ വിളിച്ചു ബാക്കി ഇമെയിലുകള്‍ അയച്ചു ,പ്രധാനമായി ഫേസ് ബുക്കും ,ജി മെയിലും ബസ്സും അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്തു.നമ്മള്‍ വന്ന വിവരം നാല് പേര്‍ ഫേസ് ബുക്കില്‍ അറിയട്ടെന്നു..അല്ലാതെന്തു..അത് കഴിഞ്ഞു ഗാഡനിദ്ര.നാളെ മുതല്‍ ഓഫീസില്‍ പോകനുള്ളതല്ലേ..

ഇനിയും ഇവിടെ നടക്കാന്‍ പോകുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ എഴുതണം എന്നുണ്ട്. നടക്കുമോ എന്തോ?